YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/4977 E.  ,  2024/3532 K.
"İçtihat Metni"DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2123 E., 2022/970 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,1. cümle ve 109/2, 109/3-f, 109/5, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2018/558 Esas, 2020/144 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1,2. cümle, 103/4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii, katılan mağdur vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2020/2123 Esas, 2022/970 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulüne karar verilip 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1,1. cümle, 103/4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle; temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, verilen kararın dosya içeriğine aykırı olduğuna, delillerin değerlendirilmesinin tamamen hatalı olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediği kabul edilirse eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza verilmesinin de dosya kapsamına uymadığına, mağdurun ifadelerinin çelişkili olduğuna, kararın usul ve kanuna uygun olmadığına, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olup sanık aleyhine temyiz ettiklerine, sanık hakkında alt sınırdan ve indirimli ceza verildiğine, eksik incelemeye dayalı hükmü kabul etmediklerine, sanığın üst hadden ve indirimsiz cezalandırılması ile katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi taleplerine ilişkindir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Özetle; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezaya ilişkin olarak cebir ve şiddetin istismar suçunun süresiyle sınırlı olduğuna, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün mevcut delillere binaen usul ve kanuna uygun olduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine karar verilmiştir.
2. Ancak; olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın atılı suçu cebir, tehdit veya hileyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı gerekçeyle müsnet suçtan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla tayini hukuka aykırı bulunmuştur, açıklanan nedenle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; tüm dosya kapsamına göre sanığın suç tarihinde on beş yaşını doldurmadığından rızası hukuken geçersiz olan mağduru yanına çağırıp cebir, tehdit veya hile olmaksızın aracı ile tenha bir yere götürerek cinsel eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri ile cezalandırılması neticesinde fazla cezaya hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur, açıklanan nedenle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.