YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/4936 E.  ,  2023/5133 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1324 E., 2023/10 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/60535 Esas sayılı iddianamesi ile mağdura karşı iki kez zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2021/536 Esas, 2022/214 Karar sayılı kararı ile sanığın, zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 17 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 04.01.2023 tarihli ve 2022/1324 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi
Dosyadaki delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu suç vasfının yanlış tayin edildiğine, eylemin organ sokma şeklinde gerçekleşmeyip 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığına, mağdure beyanlarına göre cinsel ilişkinin yaşanmadığına ya da sürtünme şeklinde yaşandığını gösterdiğine, mağdurenin ailesi tarafından yönlendirilmesi sonucu gerçek olmayan, çelişkili beyanlarda bulunduğuna, sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında nitelikli boyuta varmayan cinsel münasebeti kastettiğine, sanığın mağdurenin yaşı konusunda esaslı bir hataya düştüğüne, fazla ceza tayin edildiğine, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin bulunmadığına, kararın sanık lehine bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın üzerine atılı suçu, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez işlediğinden bahisle sanığın aynı sevk maddeleri uyarınca ikinci kez cezalandırılması talebine, sanığın mağdurenin yaşını bilmediği husunun gerçeği yansıtmadığına, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Alt sınırdan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın internet üzerinden oynanan bir oyun vasıtası ile mağdure ile tanıştığı, mağdure ile bir müddet arkadaşlığını sürdürdüğü, 02.08.2021 tarihinde Ankara'ya gelen sanığın mağdure ile buluştuğu, mağdureye sarılıp öptükten sonra "Burası çok kalabalık daha sakin bir yere gidelim" diyerek kimsenin olmadığı, çalılık bir alana götürdüğü, burada mağdureye "Nihayet kavuştuk aşkım" diyerek mağdurenin boynunu öptüğü, elini kıyafetinin içine sokarak göğüslerini ellediği, bacaklarını okşadığı ve elini şortunun içine sokup cinsel organını ellediği, dudaklarından öptüğü, sonrasında cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği, sonrasında hem mağdurenin hem de sanığın oradan ayrıldıkları, olaydan bir gün sonra yani 03.08.2021 tarihinde mağdure ile yeniden buluşan sanığın mağdureyi yine ıssız bir yere götürdüğü, burada mağdurenin kıyafetlerinin içine elini sokarak göğüslerini ellediği, cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdikten sonra mağdureye boşaldığını ve bu olay nedeniyle oluşacak cenini aldırmasını söylediği, daha sonra mağdureyi bir parkta bırakarak oradan ayrıldığı, daha sonra tekrar mağdure ile görüşen sanığın yeniden Ankara'ya geldiği ve 13.11.2021 tarihinde mağdure ile buluştuğu, mağdureyi bir parka götürdüğü ve burada kimsenin olmadığı bir yerde yine kendi cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği kabul edilmekle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 04.01.2023 tarihli ve 2022/1324 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.