YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/4117 E.  ,  2024/1437 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/317 E, 2022/417 K.
SUÇ : Müstehcenlik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğini reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki, tehdit, kasten yaralama, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2013/416 Esas, 2015/468 Karar sayılı kararı ile atılı suçlardan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.06.2022 tarihli, 2021/10057 Esas, 2022/6812 Karar sayılı kararı ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen hükmün eylemin müstehcenlik suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına, diğer hükümlerin onanmasına dair ilam üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli 2022/317 Esas 2022/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurenin bilgisi dışında cinsel ilişki görüntülerini kaydettiği kabul edilerek müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 226 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, mağdurun haberi olan kayıtlar için müstehcenlik suçunun oluşmayacağına, suç vasfının tayininde yanılgıya düşüldüğüne, teşdit uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
Müstehcenlik suçundan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinin 30.04.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli 2022/317 Esas 2022/417 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.

...