YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/3864 E.  ,  2023/5082 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/400 E., 2023/8 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
KARAR : Direnme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/400 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/12263 Esas, 2022/3898 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında bozma üzerine kurulan 27.06.2019 tarihli 2017/693 Esas 2019/445 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli, 2021/12263 Esas 2022/3898 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli ve 2022/400 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararı ile bozma kararına karşı sanık hakkında suç tarihindeki hükümlerin sanık lehine olması nedeniyle direnme kararı verildiği görülmüştür.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafinin Temyiz İsteği
Özetle, mağdurenin rızasının bulunduğuna, intikalin geç ve mağdurenin olayın gerçekleştiği yere dair beyanlarının çelişkili olduğuna, darp raporunda belirlenen ekimozların mağdurenin sopa ile darp edildiği hususunda şüphe uyandırdığına ve dilekçesinde yer alan diğer nedenlere ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Direnme kararı ve kararın dayandırıldığı gerekçelerin maddi gerçeklere ve hukuka aykırı olmasına ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle eylemin mağdurenin sopa ile darp edilerek gerçekleştirilmesi sabit olduğundan sanık hakkında cezanın alt hadden belirlenmesinin, cezada takdiri indirimin uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, suç tarihinde on beş-on sekiz yaş aralığında bulunan mağdure ... ile olay tarihinden bir müddet öncedir arkadaş olduğu, 03.05.2008 günü mağdureyi tramvay durağında karşılayıp, bir araca bindirerek 22.00 sıralarında ıssız bir araziye götürdüğü, cinsel ilişki teklifini kabul etmemesi üzerine mağdureyi ele geçirilemeyen sopa ile döverek, mağdure ile araç içerisinde isteği dışında zorla ters ilişkiye girdiği, meydana gelen olay sonucunda mağdurenin vücudunun acı çekecek şekilde yaralandığı, iddia, savunma, katılan beyanları, muayene raporları, Adlî Tıp Kurumu 6. ve 2. İhtisas Dairesinin raporları ve dosya kapsamına göre mahkemece kabul edilmiş; 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen yarı oranında artırımın yine aynı maddenin (b) bendi kapsamına girdiği ve suç tarihi itibarıyla nitelikli cinsel istismar suçuna ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fırkasının uygulanamayacağı, bahse konu fıkranın (b) bendindeki arttırımın 18.06.2014 kabul tarihli 6545 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile 5237 sayılın Kanun'un 13 üncü maddesinde yapılan değişiklikle getirildiği ve sanık aleyhine olduğu, suç tarihinin 03.05.2008 tarihi olduğu gözetildiğinde, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olduğu anlaşılan 6545 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fırkasının (b) bendi ile ikinci fıkrası uyarınca sübut bulan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına ve bozma ilamına 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnilmesine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin direnme kararı, lehe Kanun'un uygulanması nedeniyle yerinde görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen katılan mağdure ... ile Bakanlık vekillerinin ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/400 Esas, 2023/8 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmekle, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/12263 Esas, 2022/3898 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/400 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararında katılan mağdure ... ve Bakanlık vekilleri ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.