YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/3593 E.  ,  2023/3697 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1709 E, 2022/1705
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle;

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.08.2022 tarihli ve 20122/142 Esas, 2022/449 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi ve 53 üncü maddesinin uyarınca 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/1709 Esas, 2022/1705 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın aşamalarda istikrarlı şekilde savunmada bulunmadığına, mağdurenin aralıklarla dalıp hayaller kurduğunu beyan ettiğinden psikiyatrik sorunu olup olmadığı hususunda rapor alınması gerektiğine, ailesinin baskısıyla bu şekilde ifade verdiğine, mağdurenin raporunun temiz olduğuna, mağdurenin sanığın yanında hiç bağırıp ses çıkarmadığına, dedektiflik hayalleri kuran bir çocuğun hayal aleminde beyninde birşeyler üretip üretmediğinin tespiti için uzman çocuk- ergen psikiyatrisinden rapor alınması gerektiğine, mağdure ile görüşme yapan uzmanın görüşmelerini kabul etmediğine, mağdurenin yeniden dinlenmesi gerektiğine, mağdurenin ifadelerinin öğretildiğine, mağdurenin çelişkili beyanlarına itibar edilemeyeceğine, mahkemenin varsayımsal kanaatle karar verdiğine, mağdurenni ailesinin yapısı hakkında arkadaş ve öğretmenlerinden tanıklar dinlenmek suretiyle fikir sahibi olunmasını gerektiğine, dosyada somut delil bulunmadığına, hastanede bulunan kamera kayıtlarının getirtilmesi gerektiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, suçun kabul edilmesi halinde sarkıntılık düzeyinde kaldığına ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın üst sınırdan cezalandırma yoluna gidilmesi gerektiğine, alt sınırdan takdir edilen cezanın hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın üzerine atılı suçlara ilişkin cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesinin açıkça hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mahkemenin kabulünden; "Sanık ... ***'in 18/03/2022 tarihinde mağdur ... ***'i kendisinin iş yeri olan Burdur İl Sağlık Müdürlüğü'nün eski binasının bodrum katında bulunan odasına götürdüğü, sanığın mağdura yemek yedirmesi akabinde mağdurun dudaklarından öptüğü, kıyafetlerinin üzerinden göğüslerini ellediği ve devamında kıyafetlerinin içine elini sokarak mağdurun göğüslerini ellediği, sanığın mağdurun altından kıyafetlerini çıkarıp mağdurun vajinal bölgesine bakarak kendi kıyafetlerini çıkarmadan penisine pantolonunun üzerinden dokunduğu, akabinde mağdurun kalça kısmına elleriyle dokunduğu iddia edilen olayda...Her ne kadar sanık ... *** aşamalarda alınan savunmalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini, çocuğu kurumdaki odaya götürmesinde cinsel saiki olmadığını beyan etmiş ise de; sanığın soruşturma aşamasındaki ilk savunmasında mağdurun eşofmanını düzeltmeye çalıştığı yönündeki tevilli beyanı, sanığın mağduru kurumdaki odaya götürdüğünün Burdur Devlet Hastanesinden alınan güvenlik kamerası görüntüleri, mağdur ve sanık beyanlarıyla sabit olduğu, tanık ... ***'ın da mağdur ile sanığı odada gördüğünü beyan ettiği, mağdurun daha önce hiç tanımadığı birine karşı şeref, onur ve haysiyetini de zedeleyecek şekilde iftira atmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki adli görüşme ve değerlendirme raporunda mağdurun yaşına uyumlu bir fiziksel görünüme sahip olduğunun, endişe ve kaygılı olmasına ve korku hissetmesine rağmen cinsel istismara ilişkin soruları belirgin bir kaçınma davranışı sergilemeden yanıtlayabildiğinin ve cinsellikle ilgili sahip olduğu bilgi düzeyinin içinde bulunduğu gelişim dönemi ile uyumsuzluk gösterecek düzeyde olmadığının bildirildiği, ayrıca sanık ile mağdur ve mağdurun ailesi arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumetin bulunmadığı, yine sanığın bir an için mağdura yardım etmek istediği, cinsel saikle hareket etmediği kabul edilse dahi çocuğu sokaktan alarak ıssız bir odaya götürmesinin ve orada çocuğa yemek ısmarlamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı anlaşılmakla suçtan kurtulmaya yönelik sanık savunmalarına itibar edilmediği ve olayı ayrıntılı ve tutarlı bir şekilde anlatan mağdur beyanlarına mahkeme heyetince itibar edilerek sanığın cinsel saikle hareket ettiği ve iddia edilen eylemi gerçekleştirdiği değerlendirilerek sanığın cezalandırılması hususunda tam bir vicdani kanaate ulaşıldığı... Mağdurun soruşturma aşamasında dinlenmiş olması göz önünde bulundurulduğunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 236. maddesi uyarınca mağdurun soruşturma aşamasında alınan adli görüşme ve değerlendirme raporuna göre yaşadığı olay nedeniyle korku hissetmesi, sorulara tedirgin bir şekilde cevap vermesi nedeniyle mağdurun psikolojisi dikkate alınarak bir kez dinlenilmesi ile yetinilmesine karar verildiği, ancak sanığın savunma hakkının kısıtlanmaması amacıyla mağdurun soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanları duruşmada sesli ve görüntülü olarak izlendiği ve sanığın ve müdafiin bu beyanlara karşı savunmasının tespit edildiği" anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunup bulunmadığına yer verilir.

IV. GEREKÇE
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Yönünden
1. İlk derece mahkemesince mağdurenin duruşmada dinlenmemiş olması CMK'nın 210. maddesi karşısında hukuka aykırı görülmemiş, sanık müdafii tarafından dinlenmesi talep edilen tanıkların görgüye dair bilgilerinin bulunmadığı, psikolog adli görüşmecinin değerlendirme raporunda mağdurenin psikolojik bir sorunu olduğundan bahsedilmediği, getirtilmesi talep edilen kamera kayıtlarının olay anına ilişkin olmadığı, dosyada mevcut CD inceleme tutanağında sanığın ve hemen arkasında bir kız çocuğunun geldiğinin ve hastanenin ek binasının girişinde sanık ile mağdurenin birlikte içeri girdiklerinin tespit edildiği, sanığın mağdureyi iş yerindeki odasına yemek yedirmek için götürdüğünü savunduğu, hüküm gerekçesinde kabul edilen eylemlerin niteliği, süre ve sayısına göre suçun sarkıntılık düzeyini aştığının anlaşıldığı, Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri ile sanığın amaç ve saiki dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden
Sanığın olay günü gerçekleştirdiği istismar fiili öncesi mağdureyi yemek yedireceğini söyleyerek iş yerindeki odasına götürmesi ve eylem sonrasında okuluna yakın bir yere bırakması şekilinde gerçekleşen olayda mahkemece 5237 sayılı kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında denetime elverişli somut gerekçeler gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/1709 Esas, 2022/1705 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka
aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/1709 Esas, 2022/1705 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.