YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/2949 E.  ,  2024/1286 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/65 E., 2022/477 K
MAĞDURLAR : ..., ...
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, mağdurlar vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Mağdureler vekilinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdurelerin kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında her iki mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2013 tarihli ve 2013/450 Esas, 2013/785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iki kez 5271 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2013 tarihli ve 2013/450 Esas, 2013/785 Karar sayılı sayılı kararının sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve mağdurlar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2015/10253 Esas, 2019/8939 Karar sayılı ilâmıyla; davaya bakma ve delilleri takdir etme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2019/65 Esas, 2022/477 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında, mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5271 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yaş 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, yönelik karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret ve onama görüşülerini içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Soyut beyan harici delil olmamasına, İlk Derece Mahkemesince beraat kararı verilmesi gerektiği yönünde muhalefet görüşü bildiren üye hakimin gerekçesi doğrultusunda kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Mağdurelerin 24.10.2013 tarihli dilekçeleri ile şikayetten vazgeçtiklerini bildirmeleri, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında mağdurelerin katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkileri bulunmadığı anlaşılmakla mağdureler vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin anlatımları, savunma, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurelerin tek başına mahkumiyet için yeterli olmayan soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma gerekçesi doğrultusunda onama görüşlü Tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
A. Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bendinde açıklanan nedenle Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2019/65 Esas, 2022/477 Karar sayılı kararına yönelik mağdureler vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2019/65 Esas, 2022/477 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.

...