YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/2722 E.  ,  2024/3718 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/335 E., 2022/383 K.

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/335 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararı ile Dairemizce verilen, 12.09.2022 tarihli ve 2022/7159 Esas, 2022/7623 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2018/324 Esas, 2019/632 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2022/7159 Esas, 2022/7623 Karar sayılı kararı ile suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/335 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Kararın hatalı olduğuna, hata hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına, alt sınırdan ceza ve takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Bozma sonrası Mahkemece verilen ikinci hükümde zora ilişkin yeni gerekçeler de gösterilmesi nedeniyle Mahkeme kararının direnme olmayıp, yeni hüküm niteliği taşıdığı anlaşılmıştır.
2.Sanığın aşamalarda katılan mağdurenin yaşını on yedi olarak bildiği yönündeki savunması, Fırat Üniversitesi Hastanesinden alınan 07.11.2018 tarihli grafiye göre katılan mağdurenin kemik yaşının on yedi yaş ile uyumlu olduğuna dair rapor ve tüm dosya içeriği nazara alındığında; olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınarak mevcut haliyle eylemin aynı Kanun'un 104. maddesinde yer alan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/335 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.