YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/2588 E.  ,  2023/5417 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/223 E., 2022/325 K.
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs
KARAR : Direnme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/223 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/19840 Esas, 2022/1822 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2019 gün ve 2019/253 Esas, 2019/584 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.12.2020 tarihli ve 2020/1641 Esas, 2020/1494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.03.2022 tarihli ve 2021/19840 Esas, 2022/1822 Karar sayılı kararı ile ''Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince sanığın olay günü mağdurenin üzerine abanarak vücuduna dokunup, eteğini çıkarmaya çalıştığı sırada kendisine direnen mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi'' nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/223 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ve Müdafiin Temyiz İstemi
Haksız yere mahkûmiyet hükmü verildiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine, mağdur ve tanık anlatımlarının çelişkili olduğuna, Yargıtay kararı doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
"Katılan ...'nin, sanık ...'ın halasının gelini olduğu, olay tarihinde katılanın eşinin cezaevinde olduğu, iki katlı müstakil evde kayınvalidesi ile birlikte ikamet ettikleri, evin alt katında aynı zamanda sanığın da halası olan mağdurun eşinin annesi ... ile üç kardeşinin, üst katında ise katılan ... ile sekiz ve dört yaşındaki iki çocuğunun ikamet ettiği, 19.02.2019 günü saat 02:10 sıralarında mağdur evinde çocukları ile birlikte uyurken evinin dış kapısının çaldığı, mağdurun dış kapının arka tarafından kim o diye sorduğu, sanığın ben ... diyerek kendisini tanıttığı, mağdurun gelen kişinin eşinin dayısının oğlu olan sanık ...'ın olduğunu anlaması üzerine güvenerek dış kapıyı açtığı, mağdurun sanığa bu saatte ne için geldiğini sorduğu, sanık ...'ün mağdura, polislerin peşinde olduğunu, kendisinin firarda olduğunu söyleyerek yardım istediği, mağdurun sanığı içeriye aldığı, sanığın içeri girdikten kısa bir süre sonra mağdura, sana bir şey söyleyeceğim dediği, mağdurun da sanığa ne istersen söyle ben senin ablanım dediği, sanık ...'ün 'ben seninle ilişkiye girmek istiyorum, bana bir kere verir misin' dediği, bunun üzerine mağdurun karşı çıkarak sanıktan evinden çıkmasını isteyerek polisi arayacağını söylediği, sanık ...'ün eliyle mağdurun ağzını tuttuğu, diğer eliyle mağdurun elbisesinin dışından göğüslerini ve cinsel organını okşadığı, mağdurun direnerek sanığı iteklediği, ancak sanığın mağdurun saçından tutarak yere yatırdığı, yerde eteğini sıyırmaya çalıştığı, bu sırada mağdurun eteğinin yırtıldığı, sanığın pantolonunu açarak mağdura cinsel organını gösterdiği, mağdurun yerdeyken direnerek sanığa tekme attığı, sanığın mağdurun üzerine düştüğü, mağdurun kaçıp kurtulmak amacıyla sanığı itekleyip kaçmaya çalışırken, sanığın, mağdurun sırtından üzerindeki penye ile sutyenini eliyle tuttuğu, bu esnada sütyenin yırtıldığı, mağdurun bağırarak yardım istediği, bu sırada alt katta ikamet eden ve aynı zamanda sanığın halası olan tanık ... ile kızlarının sesleri işittiği, üst kata çıkmak için hareketlendikleri, mağdurenin direncini kıramayan sanık ...'un dış kapının hemen yanında bulunan balkona çıkarak ikinci kattan yere atladığı, bu esnada Adli raporda belirtilen şekilde yaralandığı, mağdurunda sanığın eylemi sonucunda Adli raporda belirtilen şekilde BTM ile giderilebilecek şekilde yaralandığı şeklinde gerçekleştiği,
Bu anlatımlara bakıldığında sanığın 'gönüllü' olarak eylemine son vermediği, yakalanacağını ve başkalarının yanlarına geldiğini gören sanığın eylemi daha fazla devam ettiremeyeceğini anlaması nedeniyle olay yerinden balkondan atlayarak ayrıldığının anlaşıldığı, bu hususun mağdur beyanı, tanık anlatımları, özellikle mağdurun kayınvalidesi olan tanık ...'ın ' Müşteki benim gelinim olur, sanık ise benim yeğenim olur, olay günü gece saat 01:30 sıralarında beni kurtarın gelinimin bağırdığını duydum, bu sırada ben alt kattaki evimden çıktım, merdivenlerden üst kattaki gelinimin evine çıktım, evin dış kapısı açıktı, içeriye girdiğimde gelinim yerde yatar vaziyetteydi, sanık da onun üzerindeydi, sanık beni görünce gelinimin üzerinden ayrılarak hemen evin giriş kapısının yan tarafında bulunan balkona geçip buradan atlayıp kaçtı' şeklinde beyanı, sanığın Mahkeme huzurundaki kaçamak ikrar içeren anlatımı, olay yeri tutanakları, mağdur ve sanığa ait doktor raporu ve tüm dosya kapsamında elde edilen delillerle sabit olduğu, bu bakımdan somut olayda sanığın eylemine kendiliğinden son verdiğine dair Yargıtay değerlendirmesinin somut olaya uygun olmadığı, bu haliyle sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs boyutunda kaldığı yönünde Mahkememizde kanaat oluşmuş, Yargıtay bozma ilamına direnilmesine karar verilmiştir."

IV. GEREKÇE
Dairemizin 02.03.2022 tarihli ve 2021/19840 Esas, 2022/1822 Karar sayılı ile; katılanın aşamalardaki anlatımları, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince sanığın olay günü katılanın üzerine abanarak vücuduna dokunup, eteğini çıkarmaya çalıştığı sırada kendisine direnen katılanın aşılabilir mukavemeti dışında eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkûmiyet kararı verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılamada ise İlk Derece Mahkemesince direnme kararı verildiği, direnme kararının yerinde olmadığı görülmekle Daire kararının düzeltilmesine yer olmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.03.2022 tarihli ve 2021/19840 Esas, 2022/1822 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.