YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/2042 E.  ,  2023/4216 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
KARAR : Direnme

Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/176 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2021/27024 Esas, 2022/4202 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/1168 Esas, 2021/1268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan mağdure ...'ye yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün kesinleştiği, ilk derece mahkemesince bu suçtan verilen 24.11.2022 tarihli kararın yok hükmünde olduğu ve hukuki değer taşımadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece sanık hakkında katılan mağdure ...'ye yönelik verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren REDDİNE karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2020 tarihli ve 2020/128 Esas, 2020/274 Karar sayılı ile sanığın katılan mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri ile 43 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/1168 Esas, 2021/1268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/1168 Esas, 2021/1268 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2021/27024 Esas, 2022/4202 Karar sayılı ilamıyla;
''Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli ve 2022/176 Esas, 2022/243 Karar sayılı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında katılan mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri ile 43 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2023 tarih ve 9-2023/9514 sayılı iade ve onama görüşlü Tebliğnamesi ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Dosyada yer alan fotoğraflardan da görüldüğü üzere yaklaşık 5 yıldır birlikte olan sanık ile katılan mağdureler arasında mutlu bir baba kız ilişkisi olduğu, Nazilli Asliye Ceza Mahkemesinde kasten yaralamadan görülen eski bir davada katılan mağdurelerin annesi olan tanık ...’un beyanlarında anneannelerinin yönlendirmeleri sebebiyle sanığa iftira atıldığını belirtmesine rağmen yerel mahkemece bu hususun dikkate alınmadığı, katılan mağdurelerin soyut ve çelişkili beyanları dışında dosyada tek bir delil dahi bulunmadığı, katılan mağdure ...’nin cinsel istismarda bulunulduğuna dair başka birine ithafen ayrıca iddiada bulunduğu, mağdurelerin iftiraya meyilli yapıları olduğunun anlaşıldığı, anneleri ...’un emniyet ifadesinde sanığın çocukların eve gelmesini istemediğini beyan ettiği, hal böyleyken istismara meyilli birinin çocukları evden göndermeye çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, gene tanık ...’nin beyanında tanık ...’un kendisine sanığın kızlarını taciz ettiğini anlattığı, kendisinin de sanığın iyi biri olduğunu belirterek bu iddiaya karşı çıktığı, ertesi gün de katılan mağdurenin sanığın boynuna masaj yaptığını gördüğü, tacize uğrayan bir kızın sanığın boynuna masaj yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere katılan mağdurelerin iftira atmasının asıl sebebinin anneleri olan tanık ...'un kendisinden ayrılmak isteyen sanığa karşı husumet beslemesi olduğu, katılan mağdurelerin soyut iddiasından başka mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın müsnet suçlardan en üst sınırdan cezalandırılması ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın katılan mağdure ...'yi farklı tarihlerde dudağından öpmek, özel bölgelerine dokunmak ve yatağın altına almak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği hususunda Mahkememece tam bir vicdani kanaat gelmiş olmakla Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli bozma ilamına uyulmayarak Mahkemenin 24.11.2022 gün, 2022/176 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararında 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince direnilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Katılan Mağdure ...'ye Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

B. Tebliğname Yönünden
1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/1168 Esas, 2021/1268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan mağdure ...'ye yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün kesinleştiği, ilk derece mahkemesince bu suçtan verilen 24.11.2022 tarihli kararın yok hükmünde olduğu ve hukuki değer taşımadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında katılan mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2021/27024 Esas, 2022/4202 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.