YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/1679 E.  ,  2024/4807 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/266 E., 2021/369 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2-1. ve 2. cümle, 103/3c maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. ve 3. cümle, 103/3c, 103/4, 62, 53 maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12.Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili, temsil kayyımı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.06.2021 tarihli ve 2020/4199 Esas, 2021/4220 Karar sayılı kararı ile mağdureye cinsel organını göstererek yalamasını söyleme şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 105/1-c. 2, 105/2-e. maddelerinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturdması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli ve 2021/266 Esas, 2021/369 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın mağdureye cinsel organını göstererek yalamasını söylediği sabit olduğundan sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105/1-c. 2, 105/2-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesinde yer verilen; "Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
4.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan kısmî ret, kısmî onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında taktiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
B.Katılan Temsil Kayyımının Temyiz İstemi
Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, taktiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
C.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulmasına ilişkindir.
D.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiğinden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
3. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede temyiz isteminin reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve katılan temsil kayyımınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.