YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/14033 E.  ,  2024/1145 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1007 E., 2023/1570 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun
kılma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği anılan hükme ilişkin temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/620 Esas, 2023/142 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın;

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Dair verilen kararların sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 27.09.2023 tarihli ve 2023/1007 Esas ve 2023/1570 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret ve onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi
Katılan mağdure çocuğun düşük yapması ve hastaneye kaldırılması üzerine ortaya çıkan olay üzerine alınan ilk ifadelerinde sanıktan bahsetmediğine, kuzeni ...'dan şikayetçi olduğuna, yaptırılan DNA testinde ceninin ...'a ait olmadığının belirlenmesi üzerine yeniden alınan ifadesinde ise sanıktan şikayetçi olduğuna, beyanlarının çelişkili olduğuna, hükme esas alınamayacağına, silah ve cebir kullanıldığına dair delil bulunmadığına, tekrar DNA incelemesi taleplerinin reddedildiğine, sanığa iftirada bulunulduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, katılan mağdure çocuğun sanığa yaşını on dokuz olarak söylediğine, kemik yaşının tespit edilmediğine, 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi ile 104 üncü maddelerinin tartışılmadığına, savunma tanığının dinlenmediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığına, soyut iddiadan ibaret olduğuna, HTS kaydı bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, gerekçesiz hüküm kurulduğuna, şikayetçi ve mağdurenin katılma istemlerine ve beyanlarına karşı savunma hakkı tanınmadığına, sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurenin aşamalardaki birbirleriyle çelişen beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın eylemi cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirildiğine dair yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve eylemin bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında yazılı reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu anlaşıldığından Mahkemece suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan redde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 27.09.2023 tarihli ve 2023/1007 Esas, 2023/1570 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 27.09.2023 tarihli ve 2023/1007 Esas, 2023/1570 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.