YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/13870 E.  ,  2024/1350 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2009/61 E., 2010/172 K.
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İTİRAZA KONU KARAR : Düşme
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 07.09.2023 tarihli ve 2023/3755 Esas, 2023/4904 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.12.2023 tarihli ve 9-2023/22426 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık hakkında kurulan hükümde, zamanaşımı hükümlerinin uygulanmayacağı, eylemin birden fazla

kişiyle işlenmesi halinde zamanaşımı süresinin uzadığı, dosyada zamanaşımı süresinin ise henüz dolmadığı gerekçesiyle mahkûmiyet hükmünün zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair ilâmın kaldırılmasına ve itirazın kabulü ile Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2010 tarihli, 2009/61 Esas, 2010/172 Karar sayılı kararının onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamına göre, sanığın arkadaşı temyiz dışı sanık ... ile birlikte, yolda yürüyen katılanın kalçasına dokunma şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve Mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

Ancak;
Hükmün birinci fıkrasında sanığa yüklenen suçun cinsel saldırı suçu ve sevk maddesinin ise 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiği halde suçun cinsel taciz, sevk maddesinin ise aynı Kanun'un 105 nci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği sanığın cinsel saldırı suçundan kurulan hükme dair temyiz isteğiyle ilgili olarak verilen Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 07.09.2023 tarihli ve 2023/3755 Esas, 2023/4904 Karar sayılı düşme ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2010 tarihli ve 2009/61 Esas, 2010/172 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükmün birinci fıkrasındaki "Cinsel taciz suçundan eylemine uyan 5237 sayılı yasanın 105/1 maddesi gereğince" ibaresi çıkarılarak yerine "Sanığın cinsel saldırı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince" ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.

...