YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/13800 E.  ,  2024/1281 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1050 E., 2023/1441 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı (Mağdureler ...,...,...'e karşı) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Mağdure ...'ye karşı) suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi ve aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/137 Esas, 2023/86 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı (Mağdureler ... ile ...'e karşı ayrı ayrı) suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; çocuğun cinsel istismarı suçundan (Mağdure ...'ye karşı) aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Mağdure ...'ye karşı) suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen hükümlerin sanık müdafii, katılan mağdureler ... ile ... vekilleri ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 22.06.2023 tarihli ve 2023/1050 Esas, 2023/1441 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî ret, kısmî onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan üst hadden ve takdiri indirim uygulanmaksızın mahkumiyet hükümleri kurulması ve katılan kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında katılan mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan üst hadden ve takdiri indirim uygulanmaksızın mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdurelerin beyanlarının tutarsız olduğuna, birbirlerinden etkilenerek benzer beyanlarda bulunduklarına, sanıkla mağdurelerin anneleri arasında husumet bulunduğuna, mağdurlelerin yönlendirme sonucu birbirlerine benzer beyanda bulunduklarına, bu nedenle beyanlarına itibar edilemeyeceğine, atılı suçların işlendiğine dair somut delil bulunmadığına, atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı (Katılan Mağdureler ... ve ...'e Yönelik) Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasında “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez.”, aynı Kanun'un 217 nci maddesinin birinci fıkrasında ise “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir.” hükümlerine yer verilmiştir. Bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurelerin duruşmaya getirtilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili dinlendikten sonra, mümkün olmadığı takdirde çocuk izlem merkezinde alınan beyanlarına ait görüntüler duruşmada izlenerek sanık ve müdafiinden diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mağdure ifadelerine ilişkin CD'lerin celse arasında heyetçe izlendiği belirtilmek suretiyle eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması karşısında, anılan hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulü yerine, yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Çocuğun Cinsel İstismarı (Katılan Mağdure ...'e Yönelik) Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle sanık hakkında mağdure ...'e yönelik kurulan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; mağdurenin aşamalardaki anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre İlk Derece Mahkemesince sanığın suç tarihi döneminde on beş yaşından küçük olan mağdurenin değişik zamanlarda göğsüne dokunması ve dudağından öpmesi şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Kabule göre de; mağdurenin aşamalardaki beyanlarında ikinci veya üçüncü sınıfa gittiği dönemlerde sanığın kendisine cinsel amaçla dokunduğunu belirtmesi ve tüm dosya içeriği karşısında İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesinin 6763 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonucu 02.12.2016 günü yürürlüğe girdiği nazara alınıp, buna göre son eylemin tam olarak hangi tarihte gerçekleştiğinin belirlenemediği de gözetilip oluşan tereddüt sanık lehine değerlendirilerek hakkında anılan kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinin tatbiki gerektiği gözetilmeden ve 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ek savunma hakkı da verilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda açıklanan bozma nedenlerine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 22.06.2023 tarihli ve 2023/1050 Esas, 2023/1441 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı (Katılan Mağdureler ..., ... ile ...'e Yönelik) Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) ve (C) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 22.06.2023 tarihli ve 2023/1050 Esas, 2023/1441 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.

...