YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/13714 E.  ,  2024/1322 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1369 Esas, 2016/829 Karar
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İTİRAZA KONU KARAR : Onama
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2021/16505 Esas, 2023/2037 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2023 tarihli ve KD-2023/110992 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık hakkında kurulan hükümde, olay tarihinde sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçuyla ilgili fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci veya ikinci fıkralarının tatbiki gerekip gerekmediği hususlarında rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeyip hükmün eksik inceleme ile verildiğine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1. Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesince 08.09.2016 tarihli tensip zaptına göre sanık hakkında cinsel taciz suçundan yargılanmanın yenilenmesine karar verilmediği, fakat yine aynı Mahkemece 10.06.2021 tarihli ve 2021/409 Esas, 2021/600 Karar sayılı kararında cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilip Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/533 Esas, 2022/248 Karar sayılı kararı ile cinsel taciz suçundan kurulan hükmün kesinleştiği, İlk Derece Mahkemesince bu suçtan verilen kararın yok hükmünde olduğu ve hukuki değer taşımadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2021/409 Esas, 2021/600 Karar sayılı dosya içeriğinden, sanık hakkında Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesinde oluşturulan heyetçe düzenlenen 04.08.2016 tarihli raporda; işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı ancak işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azaldığının belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmemesi gerektiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2021/16505 Esas, 2023/2037 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2014/1369 Esas, 2016/829 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.

...