YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/13572 E.  ,  2024/378 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/946 E., 2021/1377 K.
KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı
ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...
MAĞDURLAR : ..., ..., ...,
..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz talebinin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik, katılan Bakanlık vekilinin temyiz talebinin ise, çocuğun cinsel istismarı, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında mağdurlar ..., ..., ...,... ve ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı, mağdurlar ... ve ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tüm mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2019/503 Esas, 2021/19 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın;
a. Mağdurlar ... ve ...'e yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bentleri ve 43 üncü maddesi uyarınca iki kez 5 yıl 7 ay 15 gün hapis, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c), (d) ve (f) bentleri, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iki kez 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,
b. Mağdur ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bentleri ve 43 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c), (d) ve (f) bentleri, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
c. Mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bentleri ve 43 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c), (d) ve (f) bentleri, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
d. Mağdurlar ..., ...,...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine dair verilen kararın sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 09.06.2021 tarihli ek karar ile katılan Bakanlık vekilinin sanık hakkında mağdurlar ..., ...,...e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî onama kısmî bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mahkemece eksik araştırma yapıldığına, sadece mağdurların soyut ve çelişkili beyanlarına dayanılarak karar verildiğine, olayın geç intikal edildiğine, iddiaların hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdurların iddialarının tanıklarca doğrulanmadığına, zincirleme suç arttırımı yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat verilmesine, takdiri indirim yapılmasına, suç tarihlerinin net olarak tespit edilemediğine, mağdure... 'in akıl sağlığına yönelik rapor alınmasına, sanığın ev arkadaşı olan öğretmen ...’ın, suç tarihlerinde görevli rehber öğretmen ...'in, suç tarihlerinde okul müdürü olan ... ile hizmetli ...'ın, mağdure ...'ın ifadesinde adı geçen ...’in, sanıkla yan apartmanda yaşayan ...'nin tanık olarak dinlenilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurların beyanlarının detaylı olduğuna, tanık beyanları, adlî tıp raporları ve dosya kapsamındaki delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın mağdurlar ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, mağdurlar ..., ...'e yönelik ise çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinden dolayı üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Mağdurlar ..., ...,...,...'e Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Mağdurlar ... ve ...'e Yönelik Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanması ve İlk Derece Mahkemesince hüküm kurulurken sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, incelenen hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

C. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak, suç tarihinde on iki yaşından küçük olan mağdureye yönelik işlenen atılı suçtan dolayı İlk Derece Mahkemesince 6763 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi uyarınca temel cezanın tayini gerekirken yazılı şekilde kademli uygulama yapılması, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanması ve İlk Derece Mahkemesince hüküm kurulurken sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, incelenen hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyan içeriklerinden eylemlerin zincirleme surette gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

D. Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Mahkemenin kabule ilişkin gerekçesinde sanığın, 14.02.2008 doğumlu olan mağdura yönelik son eylemini 2016-2017 yılları arasında-yaz aylarında gerçekleştirdiği ve son eylem tarihinde on iki yaşından küçük olduğu belirtilerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtilmiş olmasına rağmen, hüküm fıkrasında aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinin uygulanması suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Kabul ve uygulamaya göre de, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanması ve İlk Derece Mahkemesince hüküm kurulurken sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, incelenen hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

E. Sanık Hakkında Mağdurlar ..., ...,... ve ... ...'e Yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinin uygulanması, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen iddianame ile İlk Derece Mahkemesindeki duruşmada verilen esas hakkındaki mütalaada sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin tatbiki talep edilmediği halde Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırılık oluşturacak şekilde anılan maddenin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, İlk Derece Mahkemesince müsnet suçtan dolayı sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınıp, sanığın eylemine uyan suç tipi için öngörülen ceza miktarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek şekilde somut gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle teşdit uygulanması ve sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, incelenen hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Mağdure ...'ın aşamalardaki istikrarlı beyan içeriklerinden eylemlerin zincirleme surette gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
A. Sanık Hakkında Mağdurlar ..., ... ,...'e Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/946 Esas, 2021/1377 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Mağdurlar ... ve ...'e Yönelik Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı, Mağdurlar ... ve ... ...'e Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı ile Mağdurlar ..., ..., ... ve ... ...'e Yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B)-(C)-(D)-(E) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/946 Esas, 2021/1377 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.

...