YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/13420 E.  ,  2024/476 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/827 E., 2023/1252 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarih ve 2022/270 Esas, 2023/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 02.06.2023 tarih ve 2023/827 Esas 2023/1252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Tanıkların beyanlarının birbiriyle ve adli tıp raporu ile çelişkili olduğuna, raporda anal yoldan istismara ilişkin bulgu tespit edilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay tarihinde 12 yaşından küçük olan mağdur ...'ın ...'de bulunan tanık olarak dinlenen ...'in çiftliğine ablası ... ile birlikte gezmek amacıyla gittiği, ... ile ...'ın çiftlikten ayrılacak olmaları nedeniyle yalnız kalmaması için mağdur ...'u sanığın çalışmakta olduğu keçi çiftliğine bıraktıkları, mağdurun burada uyuduğu, sanığın mağdurun yanına yatarak bacaklarına ve poposuna dokunduğu, ayrıca baksırını indirip kendi cinsel organını da çıkararak mağdurun poposuna sürtündüğü anlaşıldığından sanığın sübut bulanan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi maddesi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmişse de; mağdurun samimi bulunan beyanı, aldırılan tanık beyanları ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre mağdurun iç çamaşırından elde edilen meni lekelerinin sanığa ait DNA profili ile uyumlu olduğunun anlaşılması nedeniyle sanığın eylemi sabit görülerek savunmasına itibar edilmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 02.06.2023 tarih ve 2023/827 Esas 2023/1252 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.

...