YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/12574 E.  ,  2024/1202 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/130 E., 2021/284 K.
SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2013 tarihli ve 2013/52 Esas, 2013/308 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı eyleminin zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek reşit olmayanla cinsel ilişki ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet, fuhuş suçundan beraat ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise düşme kararı verilmiş, hükümlerin sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından 05.04.2021 tarihli ve 2020/17850 Esas, 2021/11794 Karar sayılı kararı ile mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine, reşit olmayanla cinsel ilişki ile kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ise basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyan Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesince 18.11.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/284 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdureyle rızayla cinsel ilişkiye girdikleri kabul edilerek reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanığın mağdureyi darp ettiği kabul edilerek kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 9-2022/29741 Esas sayılı, onama görüşlü Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Usul ve kanuna aykırı olan hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/284 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.

...