YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/12328 E.  ,  2024/743 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/53 E., 2023/261 K.
ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
KARAR : Direnme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2023 tarihli ve 2023/53 Esas, 2023/261 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/8510 Esas, 2022/8737 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/179 Esas, 2021/480 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2022/615 Esas, 2022/1152 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/8510 Esas, 2022/8737 Karar sayılı kararı ile olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki çelişkili ifadeleri, fiili livata bulgusunun tespit edilmediğini bildirir rapor içeriği, tanık anlatımları, mağdurun anlattığı olay örgüsü ile örtüşmeyen sanığın kolluk savunmasının mahkumiyet için yeterli delil oluşturmaması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2023 tarihli ve 2023/53 Esas, 2023/261 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki karara direnilmesi ile 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın henüz mağdur beyanı alınmadan ve kollukta alınan savunmasının hukuka aykırı olduğuna, kollukta kötü muameleye maruz kaldığına, mağdurun çocuk izlem merkezinde alınan beyanından sonra savcılık ve mahkeme beyanlarında sanığa iftira attığını beyan ettiğine, mağdurun beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususunda mahkemece eksik incelemeyle karar verildiğine, usul ve yasaya aykırı direnme hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Mahkemenin direnme kararı; Dairemizin bozma ilamında belirtildiği üzere, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki çelişkili ifadeleri, fiili livata bulgusunun tespit edilmediğini bildirir rapor içeriği, tanık anlatımları, mağdurun anlattığı olay örgüsü ile örtüşmeyen sanığın kolluk savunmasının mahkumiyet için yeterli delil oluşturmaması nedeniyle yerinde görülmemiş ve tebliğnamede onama isteyen düşünceye aynı gerekçeyle iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2022/8510 Esas, 2022/8737 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.

...