YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/1199 E.  ,  2023/5371 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/208 E., 2022/374 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2013 tarihli ve 2009/115 Esas, 2013/156 Karar sayılı kararı ile sanığın,

a). Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.

2. Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2013 tarihli ve 2009/115 Esas, 2013/156 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 06.05.2019 tarihli ve 2015/6523 Esas, 2019/9479 Karar sayılı kararı ile "Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Kanun 34 üncü maddesinin birinci fıkrası, 230 uncu maddesi, 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilerek, sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilen eylemlerinin nelerden ibaret olduğu açıklanarak görev hususu da değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde gerekçesiz karar verilmesi, mağdure beyanı, savunma, tanık beyanları, olayın gerçekleşme ve ortaya çıkış biçimi ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini hileyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin, atılı suçtan kurulan hükümde 5237 sayılı Kunun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası yerine 109 maddesinin ikinci fıkrası uygulanması suretiyle cezanın fazla tayini" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gerede Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararı vererek dosyanın görevli ve yetkili Bolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar vermiş; Bolu Ağır Ceza Mahkemesince karşı görevsizlik kararı verilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması ile görevli Mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2022 tarihli ve 2021/208 Esas, 2022/374 Karar sayılı kararı ile sanığın,
a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
suçundan alt sınırdan ve indirimli olarak verilen mahkumiyet kararlarının hukuka aykırı olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının haksız ve mesnetsiz olduğuna, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğünün kabul edilmesi gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın mağdureyi ailesi ile tanıştırmak amacıyla evine götürdüğü, evine aldığı, daha sonra sanığın mağdure ile birlikte Ankara, İskenderun, Antalya, İzmir, İzmit, Balıkesir, Bursa, ..., Adana, Konya ve Bolu illerine gittiği, sanığın katılanı Bolu ili Gerede ilçesindeki ... isimli arkadaşının evine götürdüğü, olay tarihinde mağdureyi 15 gün boyunca değişik illerde gezdirdiği, mağdurenin Gerede'ye sanığın arkadaşı ...’in evine gidip, bir gece kaldıklarını, gece sanığın yanına gelerek sevişmek istediğini, kendisi bağırınca "Sus yoksa seni bayıltarak yaparım" dediğini, bağırınca ağzını kapattığını, boğazını sıktığını, bağırmasını duyan komşuların gelmesi üzerine eyleminden vazgeçtiğini, Ankara yolunda yere yatırıp yine sevişmek istediğini ancak bağırması üzerine bıraktığını beyan ettiği, sanığın cinsel istismara ilişkin eylemleri kabul etmediği, mağdurenin 15 yaşından küçük olduğunu anlamadığını savunduğu, mağdureye ait raporda bakire olduğunun ve ruh sağlığının bozulmadığının belirtildiği, tanıkların dinlendiği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçenin (A ve B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2022 tarihli ve 2021/208 Esas, 22/374 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.