YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/11383 E.  ,  2024/5759 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/78 E., 2023/435 K.

Mağdure Tansu vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; yargılama sırasında on beş yaşından büyük olan mağdure Tansu'nun 29.09.2017 tarihli dilekçesi ile sanıktan şikayetçi olmadığını belirttiğinin anlaşılması karşısında mağdureye baroca tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
Sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında mağdurelere yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının bozma üzerine yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/78 Esas, 2023/435 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile;
a) Sanığın mağdureler Tansu ve Cangül'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun'un değişikliği öncesi lehe görülerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b)Sanığın mağdure Ülkü'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun'un değişikliği öncesi lehe görülerek, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdurelerin yaşlarının tespiti konusunda rapor alınmadan karar verildiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, mağdurelerin ve tanık Bilgenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, fiillerin cinsel amaçla yapılıp yapılmadığının kararda tartışılmadığına, sanık hakkında disiplin soruşturması olup olmadığı ve neticesinin sorulmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın cezasının alt sınırdan belirlenmesinin, takdiri indirim uygulanmasının ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Mağdure Tansu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Yargılama sırasında on beş yaşından büyük olan mağdure Tansu'nun 29.09.2017 tarihli dilekçesi ile sanıktan şikayetçi olmadığını belirttiğinin anlaşılması karşısında mağdureye baroca tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı olmadığından vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
B.Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
A. Mağdure Tansu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.