YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/11373 E.  ,  2024/534 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/94 E., 2015/30 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen nüfus kaydına göre mağdure ...'nun hükümden sonra 18.02.2022 tarihinde vefat etmesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 243 üncü maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kaldığı, aynı madde gereğince mirasçılarının mağdurenin haklarını takip etmek üzere davaya katılabilmeleri mümkün olduğundan, Dairemizin 15.05.2023 tarihli tevdi kararı gereğince mirasçılarına mağdure adına temyiz talebinde bulunabileceklerine ilişkin ihtarı ve gerekçeli kararı içeren davetiyelerin usulüne uygun tebliğ edildiği, buna rağmen mağdurenin mirasçılarının kararı temyiz etmedikleri anlaşıldığından mağdure vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, mağdureyle birlikte gittikleri yıkık vaziyetteki binada mastrübasyon yapmaya başladığı ve mağdurenin üzerine boşaldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/94 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararı ile; çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.02.2018 tarihli ve 14-2015/130312 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri
Sebep bildirmeksizin kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
1. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen nüfus kaydına göre mağdure ...'nun hükümden sonra 18.02.2022 tarihinde vefat etmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kaldığı, aynı madde gereğince mirasçılarının mağdurenin haklarını takip etmek üzere davaya katılabilmeleri mümkün olduğundan, Dairemizin 15.05.2023 tarihli tevdi kararı gereğince mirasçılarına mağdure adına temyiz talebinde bulunabileceklerine ilişkin ihtarı ve gerekçeli kararı içeren davetiyelerin usulüne uygun tebliğ edildiği, buna rağmen mağdurenin mirasçılarının kararı temyiz etmedikleri anlaşılmakla mağdure vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Ret sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri Yönünden
1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

2. Mağdurenin beyanları, sanığın ikrarı, Adlî Tıp Kurumu raporu, tanık ifadesi ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde eleştiri nedeni dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/94 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararırına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/94 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.

...