YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/11195 E.  ,  2024/3074 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/124 E., 2023/1288 K.
ŞİKÂYETÇİ : Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2014/668 Esas, 2015/305 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 nci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair, kararının sanık ve şikâyetçi Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.09.2022 tarihli ve 2021/7463 Esas 2022/8445 Karar sayılı kararı ile Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin incelenmesinde 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine, sanığın temyiz isteminin incelenmesinde sair temyiz itirazların reddine karar verilerek "Katılanın aşamalardaki beyanları, savunma, tanık beyanı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü mağdureye sürtünme şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 102/1-2. cümlede düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşerek cinsel taciz suçundan hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/124 Esas, 2023/1288 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü ile 58 inci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
1. Bozma ilâmına yerel mahkemenin uyması ve mahkemenin gerekçesi dikkate alındığında eylemin sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı olduğu kabul edilmiştir. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi yapılan yargılamada sanık hakkında kurulan 14.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu, Mahkemece kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılama neticesinde atılı suçtan mahkûmiyetine dair kararın verildiği 06.06.2023 tarihinden önce bu sürenin geçtiği gözetilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/124 Esas, 2023/1288 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, açıklanan gerekçe içeriğine göre Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.04.2024 tarihinde karar verildi.