YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/10984 E.  ,  2024/4074 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/259 E., 2023/312 K.

Sanık müdafiinin hükümden sonra 01.06.2023 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden vazgeçtiği görülmekle, katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1.Sanık hakkında cinsel saldırıya teşebbüs suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonunda Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarih ve 2014/23 Esas ve 2014/283 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2,35,62 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesi 06.02.2023 tarihli ve 2021/3300 Esas ve 2023/433 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın üzerine atılı eylemleri mağdurun rızası dışında gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi" nedeniyle anılan kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2023/259 Esas, 2023/312 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca delil yetersizliğinden beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği
Katılanın olay nedeni ile ruh sağlığının bozulduğunu ve bu hususta rapor bulunduğunu, Mahkemenin bu durumu değerlendirmediğini, olayı yaşamamış kişinin ruh sağlığında bozulma olmayacağını, Mahkeme katılanın kocasının olayı öğrenmesinden sonra şikâyetçi olmasını gerekçe olarak göstermiş ise de tarafların akraba olması nedeni ile katılanın başta kendisine inanılmayacağını düşünerek şikâyetçi olmadığını, Mahkeme rızası hilafına gerçekleştiğine dair delilin bulunmadığını söylemiş ise de katılanın olay günü üzerinde olan ve yırtılan badinin delil olduğunu, sanığın katılanı olay nedeni ile tehdit etmesi nedeni ile İlk Derece Mahkemesince cezalandırılmasının, atılı suçu işlediğini gösterdiğini bu nedenle cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Katılanın beyanlarının çelişkili olmadığına, sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, katılanın aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.