YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/10775 E.  ,  2024/2464 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/75 E., 2022/111 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
HÜKÜMLER : Beraat, düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmî onama, kısmî bozma

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi şikayetçi Assiye'nin kovuşturma evresinde şikayetçi sıfatıyla verdiği 17.06.2014 günlü duruşma ifadesinde mevcut şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden; sanık müdafiinin 05.04.2022 tarihli süre tutum dilekçesinde sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünü açıkça temyiz etmediğini belirttiği ve sanık müdafiinin yüzüne karşı 05.04.2022 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan
1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.04.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Katılan Bakanlık vekilinin atılı suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi ile sanık müdafiinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/119 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/119 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 12.04.2021 tarihli ve 2016/12494 Esas, 2021/2897 Karar sayılı ilâmıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanmasına, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün ise ''Olayın oluş şekli, mağdurenin çelişkili beyanları, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin aşamalarda değişen soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi..'' şeklindeki gerekçeye istinaden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan onama hükmüne yönelik 08.06.2021 tarihli ve 14-2016/368384 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesi uyarınca inceleme yapan Dairemizin, 06.12.2021 tarihli ve 2021/20974 Esas, 2021/9758 Karar sayılı ilâmıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden, itirazın kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 12.04.2021 tarihli ve 2016/12494 Esas, 2021/2897 Karar sayılı kararının 6352 sayılı Kanun'un 99 uncu maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesine eklenen iki ve üçüncü fıkraları gereğince kaldırılmasına; "Sanığın olay tarihinde on beş yaşından küçük mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nın 109/1, 109/3-f. maddeleri ile belirlenen cezanın aynı Kanun'un 109/5. maddesi ile artırılması neticesinde fazla ceza tayini..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/75 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemi çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek bu suçtan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği şikayet yokluğu nedeniyle düşme, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ise, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî ret, kısmî onama, kısmî bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın mağdurenin yanlarında olduğunu ailesine haber verdiğine, atılı suçtan düşme yerine beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ve kaldırılması gerektiğine, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi şikâyetçi Assiye'nin kovuşturma evresinde şikayetçi sıfatıyla verdiği 17.06.2014 günlü duruşma ifadesinde mevcut şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafiinin Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Sanık müdafiinin 05.04.2022 tarihli süre tutum dilekçesinde sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünü açıkça temyiz etmediğini belirttiği ve sanık müdafiinin yüzüne karşı 05.04.2022 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra
29.04.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

D. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İncelenmesinde
Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanığın annesi olan Aynur'un olay tarihinde mağdurenin evlerinde kaldığını annesine söylediğine ilişkin beyanının şikâyetçi Assiye tarafından teyit edilmesi, tanık ifadeleri, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine suç vasfının tayininde yanılgıyla düşülerek eylem, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilip, şikâyet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki farklı gerekçeyle bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
A. Sanık Müdafiinin Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteği ile Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteklerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/75 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İncelenmesinde
Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/75 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık

müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.