YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/10617 E.  ,  2023/7003 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1068 E., 2023/1013 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli, 2022/430 Esas, 2023/132 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/1068 Esas, 2023/1013 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdurun ifadelerinin çelişkili olduğuna, aşamalarda değişen beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanının hükme esas alınıp çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mağdur ... ile sanık ...'ın amca çocukları olduğu, katılan ...'ın olay günü oğlu ...’a ait mesajları kontrol ettiği esnada sanık ...’ın oğluna cinsel istismarda bulunduğuna yönelik yazışmaları tespit ettiği, sanık ...'ın 6-7 ay kadar önce mağdur ...'u onlara ait evde arka ve ön cinsel organına dokunup okşadığı, bu olaydan birkaç gün sonra sanık ...’ın yine mağdurların evinde misafir olarak kaldığında gece mağdurun yatağına gelerek uyandırdığı ve akabinde mağdurun kıyafetlerini çıkararak cinsel organını poposuna sürttüğü, bu olaydan sonra birkaç kez daha aynı şekilde sanığın cinsel organını poposuna sürttüğü iddia edilen olaya ilişkin mağdur beyanı, sanığın hazırlıkta olayın sıcağı sıcağına verdiği ilk savunmasındaki ikrarı ve dosyada mevcut mesaj içerikleri Mahkemece değerlendirilerek, sanığın mağdura karşı onlara ait evde arka ve ön cinsel organına dokunup okşadığı, bu olaydan birkaç gün sonra sanık ...’ın yine mağdurların evinde misafir olarak kaldığında gece mağdurun yatağına gelerek uyandırdığı ve akabinde mağdurun kıyafetlerini çıkararak cinsel organını poposuna sürttüğü, bu olaydan sonra birkaç kez daha aynı şekilde sanığın cinsel organını poposuna sürttüğü kabul edilmiştir.
Her ne kadar sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep edilmiş ise de, Mahkemece yapılan değerlendirmede sanığın üzerine atılı eylemin basit cinsel istismar kapsamında kaldığı kanaatine varılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık hakkında dosya kapsamına göre hükmün gerekçeli kararında mağdur vekili Av. ...'in isminin yazılmaması ve suç tarihinin 05.2022-14.09.2022 tarih aralığı olmasına karşın hükmün gerekçeli karar başlığına 01.05.2022 tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin kararında eleştirilen husus dışında, yapılan yargılamaya, oluşa, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, kabul ve gerekçeye göre, usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği, kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu ve cezaların kanuni bağlamda uygulandığı kanaatine varılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/1068 Esas, 2023/1013 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.