YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/10566 E.  ,  2024/3364 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/20 E., 2023/293 K.
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : Direnme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/293 Karar sayılı kararı ile Dairemizin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/11570 Esas, 2022/10180 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/422 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/1167 Esas, 2022/1030 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/11570 Esas, 2022/10180 Karar sayılı kararı ile "Tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü zorla girdiği evde, mağdureye sarılarak yere yatırması, öpmesi, kendi kemerini çözerek mağdurenin taytını çıkarması şeklinde kabul edilen eyleminde organ sokmaya yönelik icrai hareketlere başlanmadığı gözetilerek mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK’nın 102/1. maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve mağdurenin duruşma ifadesinde şikayetçi olmadığını beyan ettiği nazara alınıp bu suçtan görülen kamu davasının düşmesi kararı verilmesi gerekirken vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında anılan hükme yönelik isitnaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/293 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle suç niteliğinin hatalı tespiti nedeniyle verilen kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğuna, eylemin basit cinsel saldırı niteliğinde olduğuna, mağdurenin şikayetçi olmaması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde verilen kararın hatalı olduğuna, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen gerekçeli kararda hangi sebebe dayanılarak 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hüküm verildiğinin açıklanmadığına, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle hüküm kurulduğuna, müvekkili hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerekirken teşebbüs hükümlerinin uygulanmasının yerinde olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü zorla girdiği evde, mağdureye sarılarak yere yatırması, öpmesi, kendi kemerini çözerek mağdurenin taytını çıkarması şeklinde kabul edilen eyleminde organ sokmaya yönelik icrai hareketlere başlanmadığı gözetilerek mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve mağdurenin duruşma ifadesinde şikayetçi olmadığını beyan ettiği nazara alınıp bu suçtan görülen kamu davasının düşmesi kararı verilmesi gerekirken vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Mahkemenin direnme kararı bu nedenle yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/11570 Esas, 2022/10180 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.