YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/10562 E.  ,  2024/5325 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/179 E., 2023/1058 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 109/2, 109/3-f.1. ve 105/1-2.cümle, 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarihli ve 2018/109 Esas, 2018/218 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan aynı Kanun'un 103/1-1. ve 3. cümle ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 3-f, 5, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; cinsel taciz suçundan aynı Kanun'un 105/1-son cümlesi, 43/1, 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince bu suçlardan verilen mahkumiyet kararlarının kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilerek hükmün 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek aynı Kanun'ın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2021/9106 Esas, 2022/9534 Karar sayılı kararı ile özetle Bölge Adliye Mahkemesince sanığın müsnet suçları işleyip işlemediği hususunda yapılacak değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle duruşmalı inceleme yapılması gerektiğinden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2023/179 Esas, 2023/1058 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Katılan mağdurenin olaydan önce aralarında herhangi bir husumet bulunmayan ve yaşı itibariyle de sanığa iftira attığını düşündürecek ahlaki kötülüğe sahip olmasının mümkün olmadığına, katılan mağdurenin ifadelerinin tüm aşamalarda tutarlı olduğuna, sanığın atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın lehine beraat vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak yeniden duruşma açması gerektiği hallerde Kanunda belirtilen istisnalar dışında 5271 sayılı Kanun'un 282. maddesi gereğince duruşma ve karara ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği, bu maddeye istinaden aynı Kanun'un 217/1. maddesinde“Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210/1. maddesinde ise "Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda Mahkemece olayın tek tanığı konumunda bulunan katılan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bunun mümkün olmaması halinde ise çocuk izlem merkezinde ve İlk Derece Mahkemesinde kaydedilen görüntüleri duruşmada hazır bulunanlarca izlenip sanık ile müdafiine diyecekleri sorulduktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.