YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/10489 E.  ,  2024/641 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/264 E., 2023/73 K.
SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulup kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin kanunî süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bozma üzerine Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2019/504 Esas, 2021/181 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2019/504 Esas, 2021/181 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2021/27138 Esas, 2022/6093 Karar sayılı kararı ile ''İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 13.04.2012 tarihli raporunda mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden bu hususta herhangi bir değerlendirilme yapılmaksızın ilgili maddenin tatbik edilmemesi, Gerekçeli kararda sanığın TCK'nın 109/1. maddesine göre mahkumiyeti kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında TCK'nın 109/2. maddesi gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/264 Esas, 2023/73 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci, dördüncü ve altıncı fıkraları ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyizi
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının yeni kanun gözetilmeksizin uygulanmasına, raporlar arasında çelişkinin giderilmediğine, mağdurun banyoyu tasvir etmesinin iddia edilen suçun işlendiğine dair bir delil olarak kabul edilemeyeceğine, mağdurun ruh sağlığının bozuk olduğu ve beyanlarına itibar edilemeyeceğine, mağdurun iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, 16.07.2010 tarihli muayene ve raporda mağdurda iddia edilen istismar suçunun gerçekleştiğine dair bir bulguya rastlanmadığına, eksik ve hatalı incelemeye, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyizi
Cezanın az olduğuna, sanığın tüm aşamalarda Mahkemeyi aldatmaya ve yönlendirmeye çalıştığının dikkate alınmayıp hakkında iyi hal indirimi uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Katılan Vekilinin Temyizi
Sanığın duruşmalara dahi katılmayıp yargılama sürecinde Mahkemeyi aldatmaya çalıştığı ve suçu inkara yönelik davranışta bulunduğundan takdiri indirim uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, suçun ağırlığına göre cezalandırılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın zincirleme biçimde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları dikkate alınarak, 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkralarına göre belirlenecek ceza üzerinden aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbikiyle yapılacak artırım sonucunda bulunacak miktarın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile tespit edilecek cezaya ilavesi suretiyle yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması sonucunda fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/264 Esas, 2023/73 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.

...