YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/10267 E.  ,  2024/658 K.
"İçtihat Metni"
...
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ASIL KARAR TARİHİ : ...
EK KARAR TARİHİ : ...
SAYISI : 2020/1683 E., 2020/1898 K.
KATILAN MAĞDURE : ...
SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel
istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temiz isteminin reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, sanık ...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma, ek kararın onaması

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuşa teşvik etme suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar ile sanık ... hakkında fuhuşa teşvik etme suçundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 31.03.2021 tarihli ve 2020/1683 Esas, 2020/1898 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, inceleme konusu dosyanın Dairemizin 2021/26294 Esasına kayıtlı dosyasıyla bağlantılı olduğu, incelemenin birlikte yapılması gerektiği ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün bağlantılı dosyada değerlendirildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, fuhuşa teşvik etme ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve 2020/18 Esas, 2020/99 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık ... hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, fuhuşa teşvik etme suçundan aynı Kanun 227 nci maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 80 TL adli para ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık ... hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, fuhuşa teşvik etme suçundan aynı Kanun 227 nci maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 80 TL adli para ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, dair verilen kararın sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 13.10.2020 (asıl karar), tarihli 2020/1683 Esas, 2020/1898 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine ve 31.03.2021 (ek karar) tarihli kararıyla 5271 sayılı Kanun’un 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek kararın onanması, ret ve bozma görüşünü içeren Tebliğnameler ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Özetle, Fuhuşa teşvik etme suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz başvurusunun reddine dair ek kararın bozulmasına, katılan mağdurenin çelişkili beyanlarda bulunduğuna, beyanlarına itibar edilmemesine, olayın sübut bulmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerekçesiyle kararların sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'nın Temyiz Sebepleri
Özetle, sübutun oluşmadığına, evli olduğuna, katılan mağdurenin kendisiyle ilgili iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdure hakkında düzenlenen ruh sağlığına ilişki raporların lehine olduğuna atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerekçesiyle kararın lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Fuhuşa Teşvik Etme ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hüküm ile Sanık ... Hakkında Fuhuşa Teşvik Etme Suçundan Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Kararın Temyiz İstemleri Yönünden
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'nın temyiz isteminin aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden kurmak olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın uzantısı olan, Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ve gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa ihtimale dayanarak sanığın mahkumiyetine karar vermek, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm kurmak anlamına gelecektir. Bu açıklamalar doğrultusunda, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve hayatın olağan akışına uyumlu olmayan beyanları, sanıkların savunmaları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerini mağdurenin rızası dışında gerçekleştirdiklerine dair mağdurenin soyut beyanı dışında mahkumiyete yeter her türlü şüpheden uzak kesin delil olmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi karşısında, istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Fuhuşa Teşvik Etme ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 13.10.2020, tarihli 2020/1683 Esas, 2020/1898 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'nın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Fuhuşa Teşvik Etme Suçundan Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Kararın Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli 2020/1683 Esas, 2020/1898 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

C. Sanıklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... ve müdafii ile sanık ...'nın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli 2020/1683 Esas, 2020/1898 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.

...