YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/10201 E.  ,  2024/3840 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/558 E. 2023/239 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Temyiz İncelemesinin Kapsamına Göre
1.Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/161 Esas, 2015/40 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a, 103/2, 103/4, 103/6 ve 43/1. maddesi uyarınca 19 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/9499 Esas, 2022/9253 Karar sayılı kararıyla sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün "...Mağdurenin aşamalardaki beyanları, eylem tarihlerindeki yaşı ve olayların gerçekleşme zamanı, iddia olunan eylemlerin mahiyeti, adli muayene raporu ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın eylemlerini cebir veya tehdit kullanarak organ sokma şeklinde gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemlerin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 103/2 ve 103/4.maddelerinin tatbiki,
Kabule göre de;
Sanığın mağdurenin abisi olduğu nazara alınıp hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 103/3. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ile aynı Kanunun 103/1. maddesinin uygulanmasının ardından 103/2. maddesinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma üzerine Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103/1-a del 103/1, 103/3-c, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurenin çelişkili beyanları dışında delil olmadığına, tanık E.A.'nın beyanının bu çelişkiyi doğruladığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteklerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.