YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/10157 E.  ,  2024/3423 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/447 E., 2023/20 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdure sayısınca)
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1.Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinin bozma üzerine vermiş olduğu 11.01.2023 tarihli ve 2022/447 Esas, 2023/20 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, mağdure sayısınca ayrı ayrı 3 kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 10'ar yıl 5'er ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir..

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın onanması görüşünü içeren 15.07.2023 gün ve 9-2023/70082 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkındaki temel cezaların alt sınırdan tayin edilmesi ile belirlenen sonuç cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasıyla indirim yapılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı bulunduğuna ve katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verılen iş bu kararın gerekçesiz olup bu anlamda sanığın kabul edilerek cezalandırılan eylemlerinin nelerden ibaret olduğuna dair kararda hiç bir açıklamaya yer verilmemesinin kesin hukuka aykırılık hali teşkil ettiğine, sanığın mağdurelere yönelik atılı suçu işlediğine dair dosya kapsamında cezalandırılmasını gerektirir, yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Kanun'un 34/1, 230 ve 289/1-g. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve bu kapsamda sanığın her bir mağdureye yönelik gerçekleştirdiği sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin ayrı ayrı ve açıkça yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurularak ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hükümler kurulduğundan bahisle İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararlara ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair 10.02.2021 günlü ilamın temyiz incelemesini gerçekleştiren Dairemizin 28.06.2022 tarihli kararıyla bozulmasının ardından dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulmasından sonra buna uygun şekilde sanığın değişik tarihlerde her bir mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerinin müstakilen açıklanıp, buna göre yapılacak vasıflandırmaya istinaden gerekçeli hükümler kurulması zorunlu iken bu konuda herhangi bir değerlendirmede bulunulmayıp, sanık ile mağdurelerin aşamalardaki ifadelerine atıfta bulunmak suretiyle esasa ilişkin kabul yapılmaksızın gerekçesiz hükümler kurulması hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 11.01.2023 tarihli ve 2022/447 Esas, 2023/20 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.