YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/8015 E.  ,  2023/4569 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat

Bozma öncesi mağdurenin kanuni temsilcileri olan anne ve babası Hemide ile ...'ın kovuşturma evresinde şikâyetçi olmadıklarını beyan ettikleri, bozma sonrası da mağdurenin şikayetçi olduğuna ilişkin beyanının bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmakla, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan Bakanlık vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2019 tarihli ve 2018/217 Esas, 2019/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının bir ve üçüncü cümleleri, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.09.2019 tarihli ve 2019/1893 Esas, 2019/730 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarihli ve 2020/801 Esas, 2021/366 Karar sayılı kararı ile özetle, sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmaması gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/131 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurenin beyanlarının tutarlı olduğuna, kararın bozulması istemine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurenin beyanına göre suçun işlendiği halde beraat kararı verilmesinin ve vekalet ücreti verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ve kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin kabulü
''Mahkememizin 2018/217 esas 2019/50 karar sayılı 13/03/2019 tarihli kararıyla sanık hakkında üzerilerine atılı cinsel istismar suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve istinaf kanun yoluna başvurulduğu, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi'nin 2019/1893 esas 2019/730 karar sayılı 23/09/2019 tarihli kararıyla istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, verilen esastan red kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulduğu, Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2020/801 esas 2021/366 karar sayılı 21/01/2021 tarihli ilamıyla bozularak mahkememize gönderildiği, mahkememizin işbu esas olan 2021/131 esas sırasına kaydedildiği ve 25/01/2022 tarihli celsede mezkur bozma ilamına uyulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
Her ne kadar sanık hakkında Artvin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/408 esas 2018/180 iddianame numaralı iddianamesi ile mağduru "seni öldürürüm" demek suretiyle tehdit ederek üzerini soyduktan sonra cinsel organını çıkararak poposuna sürtme şeklinde cinsel istismarda bulunması eylemi bakımından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin hem bozma öncesi hem bozma sonrası alınan beyanlarında sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini, ailesinin dikkatini çekmek amacıyla kendisinin istismar edildiğini söylediğini beyan etmesi gibi mağdurun başka delille desteklenmeyen çelişkili ve tutarsız beyanları sanık ifadeleri, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıkla sanığın 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. ''
Şeklindedir.

IV. GEREKÇE
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Bozma öncesi mağdurenin kanuni temsilcileri olan anne ve babası Hemide ile ...'ın kovuşturma evresinde şikâyetçi olmadıklarını beyan ettikleri, bozma sonrası da mağdurenin şikayetçi olduğuna ilişkin beyanının bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmakla, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından temyiz isteminin aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/131 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Artvin Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.