YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/5992 E.  ,  2023/5407 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/409 E., 2022/66 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.01.2020 tarihli ve 2019/359 Esas, 2020/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 03.01.2022 tarih ve 2020/409 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdure vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine; katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30.03.2022 tarih, 9-2022/38851 sayılı, temyiz ret görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olup kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mağdurenin 19.11.2018 tarihli beyanında yaklaşık 5 yıl kadar önce ... için dedesinin evine gittiğinde sanığın da orada bulunduğu çay hazırlama üzere mutfağa gittiğinde kendisinin kolundan tutup küçük odaya ittiğini, yere düşmesi üzerine üzerine atlamaya çalıştığını ancak kendisinin kaçıp kurtulduğunu sanığın kendisine dokunmadığını, özel bölgesine dokunmadığını, öpmediğini, kıyafetlerini çıkarmadığı gibi kendi kıyafetlerini de çıkartmadığını, başka bir zaman benzer bir eylem yaşanmadığını ne amaçla böyle bir eylemde bulunduğunu bilmediğini, bir olaydan etkilenerek bu olayı anlatmaya karar verdiğini beyan ettiği, sanığın aşamalı savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini belirttiği, cinsel istismar eyleminin tespit edilebilmesi için şehevi duyguları tatmin amacı taşımasının zorunlu olduğu bu amacın sanığın ortaya koyduğu bir takım fiillerle belirlenebileceği örneği mağdurenin cinsel bölgelerine yönelik dokunma, sıkma, öpme ve benzeri tarzda eylemler olabileceği gibi mağdurenin kıyafetlerini çıkartarak kendi cinsel organını bu amaçla mağdureye sürtmesi, sokması ve benzeri eylemlerinde bu kapsamda değerlendirilebileceği, mağdure anlatımından müsnet olayda sanığın sadece mağdureyi kolundan tutup odaya doğru ittiği hususunun sabit olduğu, mağdurenin yere düşmesi üzerine mağdure beyanına göre üzerine doğru atlayacak iken mağdurenin kaçtığının belirtildiği yine mağdure beyanına göre sanığın mağdurenin hiçbir özel bölgesine dokunmadığı, mağdureyi öpmediği, kıyafetlerini çıkarmadığı hususlarınında sabit olduğu, bu anlamda müsnet eylemin cinsel saik altında işlenmiş bir eylem olduğunun kabulünün imkansız olduğu sanığın aşamalı olarak böyle bir eylem yapmadığını belirttiği mağdurenin olayın üzerinden yaklaşık 5 yıl geçtikten sonra böyle bir olayın yaşandığına ilişkin anlatımlarda bulunduğu bu anlatımların hiç bir tanık beyanı, adli rapor, kamera görüntüsü ve benzeri bir delil ile desteklenmediği dolayısıyla mağdure beyanlarının da atfı cürüm ötesine geçemeyen ve hükme esas alınamayacak mahiyette olan beyanlar niteliğinde olduğu bu kapsamda sanık savunmasının aksinin ispatlanamadığı dolayısıyla sanığın eyleminin sübuta ermediği mahkemece kabul edilmiş beraat hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Temyiz sebebi bulunmakla Tebliğnamede katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yazılmamış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 03.01.2022 tarih ve 2020/409 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.