YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/4857 E.  ,  2023/5533 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/609 E., 2020/615 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin içeriği incelendiğinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz incelemesinin anılan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2019 tarihli ve 2019/55 Esas, 2019/431 Karar sayılı kararı ile; sanığın atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine dair karar verilmiştir.

2. Karara karşı katılan Bakanlık vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2020/609 Esas, 2020/615 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.03.2022 tarihli ve 9-2020/77618 sayılı, ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurenin nişanlılık durumundan ötürü evleneceklerini düşünerek iffet ve haysiyetinin zedelenmesi korkusu ile şikayet hakkını geç kullanmasının aleyhe yorumlanamayacağına, şikayetçinin mağdurenin iddialarını destekler mahiyette beyanda bulunduğuna, sanık ile anlaşmazlık yaşayan mağdurenin rızası ile cinsel ilişki yaşadığına dair kabulün hayatın olağan akışına aykırılık teşkil edeceğine, lehe deliller dikkate alınmayarak İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma ile kurulan beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık ile mağdurenin bir süre önce sosyal medya uygulamaları üzerinden tanışarak aralarında duygusal mahiyette bir ilişki başladığı ve tarafların ailelerin rızası ile 01.11.2017 tarihinde nişanlandıkları, devam eden süreçte 2018 yılı Mart ayı içerisinde mağdurenin annesi şikayetçi Şengül'ün çalışmasından ötürü mağdurenin ikamette yalnız bulunduğu bir vakitte anılan mahale gelen sanığın, mağdurenin rızası hilafına cebir uygulamak suretiyle adı geçenle vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadığı, on beş gün aralıklarla iki kez daha olmak üzere mağdurenin ikamette yalnız olduğu vakitlerde yanına giderek aynı şekilde mağdurenin rızası hilafına cinsel ilişki yaşamaya devam ettiği, maruz kaldığı eylemlerden ötürü mağdurenin 02.05.2018 intihara teşebbüs etmesi ile durumun ailesi tarafından öğrenilmesi üzerine kolluk kuvvetlerine intikalin gerçekleştiğinin kabulüne dair Mahkemenin gerekçesinde mağdurenin iç beden muayenesine ilişkin adli raporda yer alan kızlık zarında üç dört ay öncesine ait eski yırtığa rastlanıldığına dair tespit, sanığın dosyaya sunduğu ve mağdure tarafından gönderildiği anlaşılan "Ya sabır, delil yok, bişey olmaz sana, ... ol", "....Ben seni çok seviyorum oldu mu ne kadar pis huyun olsa da seviyorum" şeklindeki mesaj kayıtları, sanığın inkara dayalı savunması, sanık ile mağdurenin aralarındaki tartışma üzerine mağdurenin intihara teşebbüs ettiğinin anlaşılması, ilk eylem sonrasında mağdurenin, sanığın ikametine girmesine müsaade edip, ibraz edilen mesaj kayıtlarında görüldüğü üzere "Seni seviyorum" şeklinde mesajlar göndermesi ve tüm dosya kapsamı itibariyle adli rapordaki tespite karşın suç tarihinde on beş yaşını ikmal eden mağdurenin o dönem nişanlısı olan sanık ile rızası hilafına cinsel ilişki yaşandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi gözetilerek sanığın beraatine dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamı itibariyle mağdure ve şikayetçinin beyanlarından hareketle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair katılan Bakanlık vekilinin dilekçesinde temyiz sebebine yer verdiğinin kabulü ile aksi yöndeki görüşle Tebliğname'de ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2020/609 Esas, 2020/615 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.