YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/4729 E.  ,  2023/6403 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1668 E., 2020/1258 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2018/186 Esas, 2019/166 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2019/1668 Esas, 2020/1258 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; temyiz isteminin reddi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; mahkemece yeterli araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın cezalandırılması halinde kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince ''SSÇ ... hakkında mağdur ...'ye yönelik çocuğa karşı cinsel istismar suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmış olup yapılan yargılama esnasında SSÇ suçlamayı kabul etmemiştir. Dosyadaki yargılamaya, elde edilen delillere ve oluşa göre mağdurenin dizi 16 da yer alan mektubunda cinsel istismara uğradığına dair beyanlar nedeniyle soruşturmanın başlatıldığı, mağdurenin dizi 16 daki mektubunda ağabeyinin kendisini cinsel istismarda bulunduğunu belirtmesine rağmen ÇİM'de alınan ifadesinde adil olayı dışında SSÇ ...'dan da bahsederek 4 kez poposundan cinsel organını sokarak cinsel istismar eyleminde bulunulduğunu belirttiği gözlemlenmiştir. Olayla ilgili mağdurenin alınan bir raporu yoktur. Dizi 16 da yer alan mektupta SSÇ ...'dan bahsedilmemiş oluşu ve evden zaman zaman annesinin baskı ve kötü davranışı nedeniyle kaçtığına dair beyanı, mağdurun 31/05/2018 tarihli şikayetini geri çekme dilekçesi sırasında görüşme yapan sosyal çalıştırmacı ... ...'un 'mağdurenin cinsel istismara uğradığı tarih konusunda önceki ifadeleriyle çeliştiği, görüşme süresince çelişkili ve birbiriyle tutarsız ifadelerde bulunduğuna dair tespiti, mağdurenin ÇİM'deki ön görüşme sırasında erkek arkadaşlarıyla arasının iyi olduğu kız arkadaşlarından bazılarıyla iyi olduğuna dair beyanı, müşteki ...'ün beyanı, mağdurenin mahkememizde 05/04/2019 tarihinde alınan beyan içerikleri, kıskandığı için o şekilde ifade verdiğini, pişman olduğunu belirtmiş olması, halası Sevilay tarafından SSÇ'nin annesi ...'den intikam alacağına dair mesaj kayıtları birlikte değerlendirildiğinde SSÇ'nin atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine kesin, mağdurenin çelişkili ifadeleri sırasında inandırıcı ve cezalandırmaya yetecek derecede delil elde edilemediği'' şeklindeki gerekçe ile beraat hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Tebliğnamede temyiz isteminin reddini isteyen görüşe iştirak edilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2019/1668 Esas, 2020/1258 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.