YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/3317 E.  ,  2024/517 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/106 E., 2021/231 K.
MAĞDURE : ...
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmedilen ceza miktarına göre sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek duruşmasız yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY OLGULAR
1. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2011 tarihli ve 2009/260 Esas, 2011/523 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında "Beden ve Ruh sağlığını Bozacak Şekilde Cinsel Saldırı suçundan", 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 102 nci maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2011 tarihli ve 2009/260 Esas, 2011/523 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.01.2015 tarihli ve 2013/7092 Esas, 2015/269 Karar sayılı kararı ile; "Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 102, 103, 104 ve 105 inci maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı ...nın 7/2. madde- fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2015/106. Esas, 2021/231 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında "sanıkların aşamalardaki savunmaları, tanık beyanları, katılanın istikrarlı ve tutarlı savunmaları ile yaralanmasına ilişkin rapor, yine katılanın kovuşturma aşamasında alınan 'sanığın beni araca alıp eşofmanımın altını ve diğer üstümdeki giysiyi üst tarafa doğru sıyırdıktan sonra kendi pantalonunu çıkarma durumu olmadı, yani kendi cinsel organını benim cinsel organıma sokmaya teşebbüs gibi bir durumu olmadı' şeklindeki beyanı, sanıkların eylemlerine devam etme imkanı varken devam etmeyerek katılanı yol kenarında bırakmış olmaları dosya kapsamındaki tüm deliller ile birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların nitelikli saldırıya teşebbüs ettiklerine dair herhangi bir iddia ve delil bulunmadığı, sanıkların eyleminin TCK'nın 102/1, 102/3.d maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte cinsel saldırı suçunu oluşturduğu hukuki sonuç ve vicdani kanaatine varıldığı" gerekcesiyle her bir sanık hakkında ayrı ayrı cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 102 nci maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği
Zamanaşımının gerçekleştiğine, savunma hakkının tahdidine ve şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği
Zamanaşımının gerçekleştiğine, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Bozma ilâmı üzerine yürütülen yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık saptanmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2015/106 Esas, 2021/231 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.

...