YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/3235 E.  ,  2024/2450 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1233 E. 2019/1482 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Mağdure Zeynep'in temyiz istemi yönünden; suça sürüklenen çocuk lehine olduğu anlaşılan temyizinde hukuki yararı bulanmadığı ve bu nedenle temyiz edemeyeceği anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan Bakanlık vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2018 tarihli ve 2017/200 Esas, 2018/35 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü ve son fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 19.06.2019 tarihli ve 2018/1233 Esas, 2019/1482 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret ve onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Mahkeme tarafından suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğu gerekçesi 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezasında indirim yapılması kanunun amacına aykırı düştüğüne, katılan Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Mağdurenin Temyiz İsteği Yönünden
Suça sürüklenen çocuğun müsnet suçtan mahkumiyetine ilişkin ilk derece hükmüne yönelik vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararına dair temyizde mağdurenin hukuki yararı bulunmadığından, mağdurenin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz İsteği Yönünden
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulurken önce 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, ardından 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden kararda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
A. Mağdurenin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdurenin Bölge Adliye Mahkemesi kararına dair temyizde hukuki yararı bulunmadığından, mağdurenin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 nci maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 19.06.2019 tarihli ve 2018/1233 Esas, 2019/1482 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.