YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/16771 E.  ,  2024/2582 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/815 E., 2021/1409 K.
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2019/716 Esas, 2020/108 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine dair verilen kararın katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2020/815 Esas, 2021/1409 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile ikinci fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İstemi
Özetle; mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli somut delil bulunmamasına rağmen mahkumiyetine karar verildiğine, ses kayıtlarının hukuka aykırı delil olduğuna, eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulduğuna, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 1ehe hükümler uygulanmaksızın karar verildiğine, beraatine karar verilmesi için kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine karar verilmiştir. Ancak;
2. Sanık ile katılan arasındaki ses kaydının mahkumiyet için delil olarak kabul edilmesi,
3. İddianamede sanığın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereğince cezalandırılmasının talep edilmesi karşısında, aynı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin uygulanmasına yönelik sanığa usulüne uygun ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden anılan maddenin tatbiki suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2020/815 Esas, 2021/1409 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.03.2024 tarihinde karar verildi.