YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/14601 E.  ,  2023/3393 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hüküm yönünden katılan Bakanlık
vekilinin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2015 tarihli ve2015/79 numaralı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Samsun 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2015/68 Esas, 2015/114 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

b) Sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle; mağdurenin soyut beyanları dışında delil olmadığına, mağdure hakkında aldırılan adli raporlarda bulgu bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle; sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ile mağdurenin parkta karşılaştıkları sanığın annesinin evine gittikleri burada sanığın mağdureyi öptüğü sanığın annesinin mağdureyi istememesi üzerine sanığın mağdureyi akrabasının evine götürdüğü kapının kilitli olmasından dolayı kırdıkları camdan içeri girdikleri burada anal ve vajınal yoldan ilişki yaşadıkları komşuların kırılan cam üzerine polisi aramalarına müteakiben tarafların olay yerinde yarı çıplak yakalandıkları ve intikalin gerçekleştiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller;
Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları,
Sanığın aşamalarda alınan savunmaları,
Şikayetçilerin alınan ifadeleri,
Tutanak mümzilerinin anlatımları,
Mağdure hakkında aldırılan adli raporlar
Tutanaklardan
İbarettir

IV. GEREKÇE
1. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suçtan zarar gören durumunda olmadığı gibi anılan suçun anılan Kanun kapsamında da kalmadığının anlaşılması karşısında, bu suçtan kurulan hükme yönelik Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümde mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, şikayetçilerin aşamalarda alınan beyanları, tutanaklar, tutanak mümzinin anlatımları ve sanığın savunması ile hakkında aldırılan adli raporlar göz önüne alındığında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
Ancak
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.04.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, şikayetçilerin aşamalarda alınan beyanları, tutanaklar, tutanak mümzinin anlatımları ve sanığın savunması ile hakkında aldırılan adli raporlar göz önüne alındığında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

4. Tebliğnamede reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm yönünden onama isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyizi Yönünden
Gerekçenin (1) numaralı bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (2) numaralı bölümünde açıklanan nedenle Samsun 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2015/68 Esas, 2015/114 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (3) numaralı bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2015/68 Esas, 2015/114 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.