YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/13345 E.  ,  2023/4984 K.
"İçtihat Metni"İTİRAZ
MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2010/32 E., 2014/244 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İTİRAZA KONU KARAR : Düşme
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2021/4735 Esas, 2022/6593 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.10.2022 tarihli ve 14-2015/83716 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, ikinci ve üçüncü fıkraları, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince olağan zamanaşımı süresinin 10 yıl, kesintili zamanaşımı süresinin ise azami 15 yıl olacağı gözetiltiğinde, suç tarihinden itibaren zamanaşımını kesen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirme sonucunda, dava zamanaşını kesen usuli işlemler arasında ve hüküm tarihinden inceleme tarihine kadar dava zamanaşımı sürelerinin geçmediğinden bahisle düşme kararının kaldırılmasına ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
1. Olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun, lehe sayılan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci, altıncı maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 10 yıllık olağan dava zamanaşımına, 15 yıllık da olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu, suç tarihinin 10.07.2009, mahkumiyet hüküm tarihinin 07.11.2014 olduğu, bu tarihlere göre olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin geçmediği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2. Mağdurun aşamalardaki beyanları, iddiayı doğrulamayan doktor raporları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun, olay günü mağdura yönelik cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirmeye teşebbüs ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti yerine çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2021/4735 Esas, 2022/6593 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2010/32 Esas, 2014/244 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.