YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/13096 E.  ,  2023/2823 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2014 tarih ve 2014/ 4448 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/117 Esas, 2014/543 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.02.2018 tarih ve 14-2015/131697 numaralı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; olay tarihi itibariyle mağdurenin ve sanığın kızı olan tanık ...'ün günlüklerinin çeliştiği ancak Mahkemece bu hususta değerlendirme yapılmadığı, tanık ...'ün olay gününe, mağdurenin annesinin sanığın kişiliğine, mağdurenin ise günlükte yazılan olayların yaşanmadığına dair beyanlarına itibar edilmediği, mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilmeyeceğine ve psikolojisinin bozuk olup olmadığına yönelik rapor aldırılmadığı, mağdure ve annesinin şikayetçi olmadıkları gözetilerek sanığın eyleminin sabit olmadığı, aksi düşünülse dahi eylemin cinsel taciz yada sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarına teşebbüs kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin soruşturma aşamasında arkadaşı olan tanık ...'ün evine köpek yavrusu sevmek maksadıyla gittiğini, arkadaşının babasının da o sırada evde bulunduğunu, yavruları severken yere süt dökülmesi üzerine arkadaşının bez getirmek maksadıyla odadan ayrıldığını ve sanıkla yalnız kaldıklarını, sanığın "Göğüslerini aç da yavrular emsin" dediğini, "Hayır" diye tepki vermesi üzerine sanığın kıyafetleri üzerinden göğüslerine dokunduğunu, yine "Hayır" diye karşı çıkması üzerine eylemlerine son verdiğini iddia ettiği, soruşturma aşamasında kızı ve mağdure ile köpek yavrularını sevdiklerini beyan eden sanığın Mahkemede olay günü kızının mağdurenin evinde olduğunu, eve geç saatlerde geldiğini söyleyerek atılı suçlamaları reddettiği, mağdurenin sanığın iddiaya konu eylemlerinden bahsettiği günlük sayfasının annesi tarafından bulunması üzerine intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde mağdurenin soruşturma aşamasındaki samimi beyanları ve günlükteki yazıların mağdureyi doğrulaması nedeniyle sanığın atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Olayın intikal şekli, mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanı, sanık savunması, tanık ...'ün aşamalardaki beyanları, birikişi raporu ile mağdure tarafından yazıldığı tespit edilen günlük sayfasındaki yazılar ve mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/117 Esas, 2014/543 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.