YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/12520 E.  ,  2023/3737 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/258 E., 2022/215 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2014 tarihli ve 2013/748 Esas, 2014/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2014 tarihli ve 2013/748 Esas, 2014/99 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesi'nin 12.10.2020 tarihli ve 2016/8076 Esas, 2020/3956 Karar sayılı kararı ile Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2020/494 Esas, 2021/294 Kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçuyla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendrime ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu belirtilerek mahkemenin görevsizliğine karar vermiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/258 Esas, 2022/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısı Temyiz İsteği
Sanığın eyleminin, mağdure anlatımları ve tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Mağdure ... ... ile şüpheli ...'in ... Lisesinde öğrenci oldukları, şüpheli'nin ... İş hanında zaman zaman gittiği bir büro bulunduğu, 23.01.2010 tarihinde iki hafta kadar önce şüpheli'nin, mağdure ile birlikte ... İşhanında bulunan boş dükkana gittikleri, orada şüpheli, mağdureyle birlikte olmak istediğini söylediği, mağdurenin ilk önce bu teklifi kabul etmediği daha sonra şüphelinin kendisini ikna etmesi üzerine öpüşmeye başladıkları, mağdurenin ve şüphelinin soyunarak, şüphelinin mağdurenin rızası dahilinde cinsel organlarını sürtmek suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu anlatımıyla sanık hakkında kamu davası açıldığı görülmüştür.

2.Mahkeme tarafından yapılan yargılama neticesinde sanığın aşamalarda istikrarlı olarak suçlamaları kabul etmediğine yönelik savunması karşısında mağdurenin aşamalarda çelişkili, tanık beyanları ve adli rapor ile doğrulanamayan soyut beyanları dışında sanığın müsnet suçu işlediğine yönelik somut ve her türlü şüpheden uzak yeterli delil elde edilememiş olduğu, Ceza Yargılamasında sanık hakkında mahkumiyet kararı verilebilmesi için sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması gerektiği, bu durumun ceza yargılamasının temel prensibi olan “şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin tabii bir sonucu olduğu, bu ilkenin kabul edilmesinin sebebinin bir suçlunun cezasız kalmasının, bir suçsuzun mahkum olmasına tercih edilmesi olduğu, temel amacı hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olan Ceza Yargılamasında kuşkunun bulunduğu yerde mahkumiyet kararı verilemeyeceği değerlendirmesiyle sanık hakkında beraat karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı ile gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/258 Esas, 2022/215 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.