YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/12095 E.  ,  2023/4753 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1872 E., 2020/339 K.
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz ret
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2022/4848 Esas, 2022/7001 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.09.2022 tarihli ve 9-2020/73989 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçuna öngörülen hapis cezasının 2 yıl olan üst sınırının aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinde yazılı nitelikli hal nedeniyle iki yılın üzerine çıktığı ve bu nedenle istinaf mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilebilir olduğu talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçu için öngörülen hapis cezasının 2 yıl olan üst sınırının aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinde yazılı nitelikli hal nedeniyle iki yılın üzerine çıktığı hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin (d) bendi kapsamı dışında kalıp temyizinin kabil olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2022/4848 Esas, 2022/7001 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.02.2020 tarihli ve 2018/1872 Esas, 2020/339 Karar sayılı kararında sanık tarafından belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2023 tarihinde karar verildi.