YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/11583 E.  ,  2024/1667 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/411 E., 2022/55 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğini reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2012 tarihli ve 2009/1173 Esas,
2012/808 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 20.05.2015 tarihli, 2013/11718 Esas, 2015/6592 Karar sayılı ilamı ile sair temyiz itirazlarının reddi ile mağdur hakkında usulüne uygun yaş raporunun alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinden bahisle bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli 2015/323 Esas, 2017/788 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 21.10.2020 tarihli, 2018/128 Esas, 2020/4225 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli 2020/411 Esas 2022/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel organ sokma olmaksızın seviştikleri kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama görüşünü içeren tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sübuta, sanığın mağdurun yaşı konusunda hataya düştüğüne, Adli Tıptan yaş konusunda alınan raporun hatalı olduğuna, kararın bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri
Sanığın koruma ve bakımı altında bulunan mağdura karşı eylemlerini gerçekleştirdiğine, sanığın takdiri indirim uygulanmadan en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine kararın sanık aleyhine bozulması talebine ve vekalet ücreti talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık ile mağdurenin olay günü tanıştıkları, sanığın; mağdurenin ünviersite öğrencisi olduğunu, yirmi yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli 2020/411 Esas 2022/55 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.