YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/10307 E.  ,  2024/700 K.
"İçtihat Metni"
...
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : ...
EK KARAR SAYISI : 2021/604 E., 2021/918 K.
SUÇ : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.02.2022 tarihli ve2021/604 E. 2021/918 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında, Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2018 tarihli ve 2016/262 Esas, 2018/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ve aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 20. 11 2018 tarihli ve 2018/1123 Esas ve 2018/1886 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Sanık müdafiinin İlk Derece Mahkemesine yaptığı yargılamanın yenilenmesi ve infazın durdurulması talebi üzerine Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2021 tarihli ve 2016/262 Esas, 2018/19 Karar sayılı Ek Kararı ile mahkumiyet kararının onaylanmasına karar verildiği, anılan kararın sanık müdafiince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2021/604 Esas ve 2021/918 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen Ek Karara yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Sanık müdafiinin 30.11.2021 tarihli 7343 sayılı Kanun ile Avukatlık Kanunu'nun 15 inci maddesinde yapılan değişiklik uyarınca avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle kesin olarak verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının, Kanun'un yayımlandığı tarihten itibaren 15 gün içerisinde temyiz edilebileceği yönündeki düzenleme gereğince, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2021/604 Esas ve 2021/918 Kararı ile kesin olarak verilen esastan ret kararını temyiz etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2022 tarihli ve 2021/604 Esas ve 2021/918 Karar sayılı Ek kararı ile Avukatlık Kanunu'nun 15 inci maddesine eklenen bölümün dosya sanığı lehine herhangi bir değişiklik yapmaması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
2021 yılında Avukatlık kanunu’nda yapılan değişiklik ile dava konusu suçun görev suçu olduğunu, bu durumda kesin olarak verilen istinaf kararının temyize tabi olduğunu, istinafın kararında gerekçe olarak sanık ve katılanın olay öncesindeki mesajlarla flörtleştiklerini, dolayısı ile avukatlık mesleği ile ilgili olarak büroya gelmediğinin anlaşıldığını belirtmiş ise de, katılanın özel hayatında sorunları olduğunu ve sanık avukat ile bu hususları konuşup koruma talebinde bulunmak üzere büroya geldiğinin dikkate alınmadığını, eylemin görev suçuna girip girmediği konusunda kararı verecek merciin Adalet Bakanlığı olduğunu ve oradan görüş alınmadan karar verildiğini, kararın temyiz incelemesine tabi olması halinde sanığın beraat etmesinin kesin olduğunu beyan ederek taleplerinin kabulüne ilişkindir.

III. GEREKÇE
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan Ek Kararın gerekçesi nazara alınarak sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2022 tarihli ve 2021/604 Esas ve 2021/918 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle reddi ile ek kararın ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.

...