YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/10117 E.  ,  2023/2463 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/37 E., 2022/161 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Her ne kadar Tebliğnamenin sonuç kısmında Bakanlık vekilinin sanık hakkında kurulan hükmü temyiz ettiği belirtilerek görüş bildirilmiş ise de bu yönde bir temyiz istemi olmadığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.08.2020 tarihli ve 2020/4786 numaralı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2020/314 Esas, 2021/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/450 Esas, 2021/961 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 27. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarihli ve 2021/25782 Esas, 2021/10024 Karar sayılı kararı ile olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları, sosyal inceleme raporları, mağdurenin ablası olan tanık...'nın görgüye dayalı olmayan ifadeleri ile eşi olan sanıkla arasındaki şiddetli geçimsizlikten kaynaklanan husumet, savunma ile tüm dosya kapsamı karşısında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmaması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/37 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Mağdurenin eniştesi olan sanığın istismar eylemlerinden dolayı korkması sebebiyle hemen ailesine konuyu anlatamadığına, ailenin durumu öğrenir öğrenmez şikayetçi olduğuna, olayın adli mercilere geç intikal etmesinin beraat gerekçesi olamayacağına, mağdurenin istismardan dolayı travma yaşadığına, yaşının küçük olduğuna, ağır şeyler yaşadığına, bu nedenle kendisini ifade ederken zorlanmış olmasının gayet normal olduğuna, cinsel suçların mahrem suçlar olduğu gerçeğine sırt çevrilerek beraat kararı verildiğine, mağdurenin sanık tarafından istismara uğramasından sonra mağdurenin ablası olan sanığın eşinin boşanma davası açmasının olağan olduğuna, beraat gerekçesinin sanık ile mağdurenin ablası arasındaki husumete indirgenemeyeceğine, suçun mağduresinin mağdure olduğuna, boşanma davasının husumet gerekçesi olamayacağına, kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın mağdurenin ablasının eşi olduğu, sanık hakkında açılmış olan kamu davası ile sanığın mağdurenin 12 yaşından önceki tarihten başlamak üzere değişik tarihlerde zincirleme cinsel istismarda bulunduğu iddiası ile cezalandırılması talep edilmiş ise de, Yargıtay bozma ilamında da belirtildiği üzere, mağdureye yönelik gerçekleştirildiği, iddia edilen ilk eylemin tarihi ile olayın adli mercilere intikal etmesi arasında uzun sayılabilecek bir zamanın bulunduğu, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, sanık aleyhine tanıklık yapan...'un ifadelerinin görgüye dayalı olmaması, ayrıca sanığın eşi olan... ile sanık arasında şiddetli geçimsizlik nedeniyle husumet bulunması, bunun dışında müsnet suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Dairemiz bozma ilamı üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/37 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.