YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9926 E.  ,  2024/3927 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/160 E., 2015/244 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında zeka geriliği olan yaşı küçük mağdureyi parka götürüp mağdure ile oturduğu, iki üç kez mağdureyi okul çıkışı sonrası parka götürerek cinsel amaçlı konuşmak üzere alıkoyduğu, aynı dönemde gezi yerine götürerek, mağdureyi öptüğü, elbisesinin içinden göğsünü okşadığı şeklindeki anlatımla çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-c1, 6, 43/1 ve yine aynı sayılı Kanun'un 109/1-3(f)-5 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile atılı suçlardan, sanığın beraatine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle; sanık ile mağdurenin aynı mahallede oturduğuna, mağdurenin zeka geriliğini bildiğine, bundan istifade ettiğine, eylemlerinin sabit olduğuna, sanık hakkında iddianame sevk doğrultusunda mahkûmiyet kararları verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE
1.Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunması ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle aşağıda belirtilen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanık hakkında beraat hükümleri kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesinin ikinci fıkrası ve 232. maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olarak beraat hükümlerinin dayanağı olan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2014/160 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasındaki birinci bendin "Sanık ... hakkında cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davalarında atılı suçların yasal unsurlarının oluşmaması nedeni ile sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi gereğince sanığın müsnet suçlardan BERAATİNE" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.