YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9866 E.  ,  2024/4418 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/157 E., 2015/294 K.

Mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden; mağdurun, 06.10.2015 tarihli duruşmada şikâyetçi olmadığını beyan etmesi sebebiyle mağdur vekilinin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle uyarınca neticeten 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise, 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 3-f, 5 uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Mağdurun yargılama aşamasında alınan beyanında şikâyetçi olmadığını beyan ettiği ve bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi ve 237/2. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanıklar hakkındaki hükümlerin kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlakın ve kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşma kapalı yapılsa dahi hükmün açık duruşmada tefhiminin zorunlu olduğu gözetilmeden, hükümlerin kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlali nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/157 Esas, 2015/294 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/157 Esas, 2015/294 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.