YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9778 E.  ,  2024/3179 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/219 E., 2015/311 K.
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY OLGULAR
Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2014/219 Esas, 2015/311 Karar sayılı kararı ile; sanığın yolda yürümekte olan katılana seslendiği, katılanın arkasından yaklaşıp kalçasını avuçladığı, bir binanın köşesine sıkıştırdığı katılanın yüzünü, kolunu, göğüs bölgesini sıkıp tırnakladığı, kaçmaya çalışan katılana arkadan sarılıp katılanın kıyafetinin içinden elini sokarak cinsel organını ellediği şeklinde kabul edilen olayda cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın Temyiz İsteği
Sebep belirtmeksizin kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Tanık Rüstem’in beyanlarına göre sanığın olay saatlerinde iş yerinde uyumakta olduğunu, sanığın DNA’sının katılanın kıyafetlerinde tespit edilemediğini, katılanın sanığın yanında bulunduğunu iddia ettiği kişiyi teşhis edemediğini ve duruşma beyanlarının yeterli şekilde alınmadığını, delil olmadan sanığın teşdiden cezalandırılmasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Katılanın beyanları, savunma, tanık ifadeleri, teşhis ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması ve suç tarihinin 21.03.2014 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2014/219 Esas, 2015/311 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.