YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/9691 E.  ,  2024/2339 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/345 E., 2015/186 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında, öğretmeni olduğu mağdureyi hile ile bir çok kez elbisesi üzerinden göğüslerine ve bacaklarına dokunarak ve yanağından öperek cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan ancak, yaşı küçük mağdureye yönelik suçun çocuğun cinsel istismarı suçu olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrası, aynı Kanun'un 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca verilen ve süreçte mercii sıfatı ile İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2014 tarihli ve 2014/865 Değişik iş sayılı kararı ile kesinleşen İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2014 tarihli ve 2013/14 Esas, 2014/222 Karar sayılı görevsizlik kararı ile gönderilen kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2014/345 Esas, 2015/186 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un, 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2008/1-90, 2008/100 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, 5271 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinde yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hakim veya Mahkemece yapılan işlemlerin hükümsüz olduğu belirtilmiş olmakla, görevsizlik kararı benimsenerek yargılamaya başlanmış ve devam edilmiş, gerekçede dinlenen tanıkların mağdureyi doğruladıklarının belirtilmesine nazaran, tanıklar dinlenmeksizin görevsizlik kararı veren Mahkemedeki beyanlarıyla yetinilerek hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2014/345 Esas, 2015/186 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.03.2024 tarihinde karar verildi.